ομνολσἁγαω

Etymologi

Från ομνολ- (“ordna upp”) + σἁγα (“sak”)

Verb

ομνολσἁγαω (ομνολσἁγαω)

1. städa, fixa, göra i ordning

Konjugering

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	ομνολσἁγὸ	ομνολσἁγὰι	ομνολσἁγὰ	ομνολσἁγὶ	ομνολσἁγαω
Subjunktiv	ομνολσἁγὲ	ομνολσἁγεηὰι	ομνολσἁγεηὰ	ομνολσἁγὲι	ομνολσἁγεω
Optativ	ομνολσἁγειλὸ	ομνολσἁγειλὰι	ομνολσἁγειλὰ	ομνολσἁγειλὶ	ομνολσἁγειλαω
Jussiv	ομνολσἁγοχὸ	ομνολσἁγοχὰι	ομνολσἁγοχὰ	ομνολσἁγοχὶ	ομνολσἁγοχαω
Potentialis	ομνολσἁγαγὸ	ομνολσἁγαγὰι	ομνολσἁγαγὰ	ομνολσἁγαγὶ	ομνολσἁγαγαω
Dubitativ	ομνολσἁγωπὸ	ομνολσἁγωπὰι	ομνολσἁγωπὰ	ομνολσἁγωπὶ	ομνολσἁγωπαω
Permissiv	ομνολσἁγιαωὸ	ομνολσἁγιαωὰι	ομνολσἁγιαωὰ	ομνολσἁγιαωὶ	ομνολσἁγιαωαω
Permissiv (extern)	ομνολσἁγωμὸ	ομνολσἁγωμὰι	ομνολσἁγωμὰ	ομνολσἁγωμὶ	ομνολσἁγωμαω
Admirativ	ομνολσἁγωκερὸ	ομνολσἁγωκερὰι	ομνολσἁγωκερὰ	ομνολσἁγωκερὶ	ομνολσἁγωκεραω
Imperativ	ομνολσἁγὺ	ομνολσἁγὺ		ομνολσἁγὺι