νἁχα

Substantiv

νἁχα (νἁχα)

1. skog

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	νἁχεν	νἁχειν	νἁχον	νἁχοιν	νἁχαν	νἁχαιν	Î½á¼Ï‡Ï Î½	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Î½	νἁχων
Ergativ	νἁχεϧ	νἁχειϧ	νἁχοϧ	νἁχοιϧ	νἁχαϧ	νἁχαιϧ	Î½á¼Ï‡Ï Ï§	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Ï§	νἁχωϧ
Dativ	νἁχεσ	νἁχεισ	νἁχοσ	νἁχοισ	νἁχασ	νἁχαισ	Î½á¼Ï‡Ï Ïƒ	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Ïƒ	νἁχωσ
Lokativ	νἁχεμ	νἁχειμ	νἁχομ	νἁχοιμ	νἁχαμ	νἁχαιμ	Î½á¼Ï‡Ï Î¼	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Î¼	νἁχωμ
Ablativ	νἁχεϥ	νἁχειϥ	νἁχοϥ	νἁχοιϥ	νἁχαϥ	νἁχαιϥ	Î½á¼Ï‡Ï Ï¥	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Ï¥	νἁχωϥ
Instrumentalis	νἁχεφ	νἁχειφ	νἁχοφ	νἁχοιφ	νἁχαφ	νἁχαιφ	Î½á¼Ï‡Ï Ï†	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Ï†	νἁχωφ
Abessiv	νἁχεθ	νἁχειθ	νἁχοθ	νἁχοιθ	νἁχαθ	νἁχαιθ	Î½á¼Ï‡Ï Î¸	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Î¸	νἁχωθ
Essiv formal	νἁχεγ	νἁχειγ	νἁχογ	νἁχοιγ	νἁχαγ	νἁχαιγ	Î½á¼Ï‡Ï Î³	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Î³	νἁχωγ
Kausativ	νἁχελ	νἁχειλ	νἁχολ	νἁχοιλ	νἁχαλ	νἁχαιλ	Î½á¼Ï‡Ï Î»	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Î»	νἁχωλ
Substantivkasus
Genitiv	νἁχεβ	νἁχειβ	νἁχοβ	νἁχοιβ	νἁχαβ	νἁχαιβ	Î½á¼Ï‡Ï Î²	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Î²	νἁχωβ
Essiv-modal	νἁχεχ	νἁχειχ	νἁχοχ	νἁχοιχ	νἁχαχ	νἁχαιχ	Î½á¼Ï‡Ï Ï‡	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	νἁχερ	νἁχειρ	νἁχορ	νἁχοιρ	νἁχαρ	νἁχαιρ	Î½á¼Ï‡Ï Ï	Î½á¼Ï‡Ï Î¹Ï	νἁχωρ
Kasuslös form
	νἁχε	νἁχει	νἁχο	νἁχοι	νἁχα	νἁχαι	νἁχÏ	Î½á¼Ï‡Ï Î¹	νἁχω