νενδελα

Substantiv

νενδελα (νενδελα)

1. blixt

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	νενδελεν	νενδελειν	νενδελον	νενδελοιν	νενδελαν	νενδελαιν	νενδελυν	νενδελυιν	νενδελων
Ergativ	νενδελεϧ	νενδελειϧ	νενδελοϧ	νενδελοιϧ	νενδελαϧ	νενδελαιϧ	νενδελυϧ	νενδελυιϧ	νενδελωϧ
Dativ	νενδελεσ	νενδελεισ	νενδελοσ	νενδελοισ	νενδελασ	νενδελαισ	νενδελυσ	νενδελυισ	νενδελωσ
Lokativ	νενδελεμ	νενδελειμ	νενδελομ	νενδελοιμ	νενδελαμ	νενδελαιμ	νενδελυμ	νενδελυιμ	νενδελωμ
Ablativ	νενδελεϥ	νενδελειϥ	νενδελοϥ	νενδελοιϥ	νενδελαϥ	νενδελαιϥ	νενδελυϥ	νενδελυιϥ	νενδελωϥ
Instrumentalis	νενδελεφ	νενδελειφ	νενδελοφ	νενδελοιφ	νενδελαφ	νενδελαιφ	νενδελυφ	νενδελυιφ	νενδελωφ
Abessiv	νενδελεθ	νενδελειθ	νενδελοθ	νενδελοιθ	νενδελαθ	νενδελαιθ	νενδελυθ	νενδελυιθ	νενδελωθ
Essiv formal	νενδελεγ	νενδελειγ	νενδελογ	νενδελοιγ	νενδελαγ	νενδελαιγ	νενδελυγ	νενδελυιγ	νενδελωγ
Kausativ	νενδελελ	νενδελειλ	νενδελολ	νενδελοιλ	νενδελαλ	νενδελαιλ	νενδελυλ	νενδελυιλ	νενδελωλ
Substantivkasus
Genitiv	νενδελεβ	νενδελειβ	νενδελοβ	νενδελοιβ	νενδελαβ	νενδελαιβ	νενδελυβ	νενδελυιβ	νενδελωβ
Essiv-modal	νενδελεχ	νενδελειχ	νενδελοχ	νενδελοιχ	νενδελαχ	νενδελαιχ	νενδελυχ	νενδελυιχ	ωχ
Komitativ	νενδελερ	νενδελειρ	νενδελορ	νενδελοιρ	νενδελαρ	νενδελαιρ	νενδελυρ	νενδελυιρ	νενδελωρ
Kasuslös form
	νενδελε	νενδελει	νενδελο	νενδελοι	νενδελα	νενδελαι	νενδελυ	νενδελυι	νενδελω