μἱσδακα

Etymologi

Lånat från klassisk grekiska μύσταξ (överläpp/mustasch)

Substantiv

μἱσδακα (μἱσδακα)

1. överläpp

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	μἱστακεν	μἱστακειν	μἱστακον	μἱστακοιν	μἱστακαν	μἱστακαιν	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î½	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Î½	μἱστακων
Ergativ	μἱστακεϧ	μἱστακειϧ	μἱστακοϧ	μἱστακοιϧ	μἱστακαϧ	μἱστακαιϧ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Ï§	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Ï§	μἱστακωϧ
Dativ	μἱστακεσ	μἱστακεισ	μἱστακοσ	μἱστακοισ	μἱστακασ	μἱστακαισ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Ïƒ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Ïƒ	μἱστακωσ
Lokativ	μἱστακεμ	μἱστακειμ	μἱστακομ	μἱστακοιμ	μἱστακαμ	μἱστακαιμ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¼	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Î¼	μἱστακωμ
Ablativ	μἱστακεϥ	μἱστακειϥ	μἱστακοϥ	μἱστακοιϥ	μἱστακαϥ	μἱστακαιϥ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Ï¥	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Ï¥	μἱστακωϥ
Instrumentalis	μἱστακεφ	μἱστακειφ	μἱστακοφ	μἱστακοιφ	μἱστακαφ	μἱστακαιφ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Ï†	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Ï†	μἱστακωφ
Abessiv	μἱστακεθ	μἱστακειθ	μἱστακοθ	μἱστακοιθ	μἱστακαθ	μἱστακαιθ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¸	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Î¸	μἱστακωθ
Essiv formal	μἱστακεγ	μἱστακειγ	μἱστακογ	μἱστακοιγ	μἱστακαγ	μἱστακαιγ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î³	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Î³	μἱστακωγ
Kausativ	μἱστακελ	μἱστακειλ	μἱστακολ	μἱστακοιλ	μἱστακαλ	μἱστακαιλ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î»	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Î»	μἱστακωλ
Substantivkasus
Genitiv	μἱστακεβ	μἱστακειβ	μἱστακοβ	μἱστακοιβ	μἱστακαβ	μἱστακαιβ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î²	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Î²	μἱστακωβ
Essiv-modal	μἱστακεχ	μἱστακειχ	μἱστακοχ	μἱστακοιχ	μἱστακαχ	μἱστακαιχ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Ï‡	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	μἱστακερ	μἱστακειρ	μἱστακορ	μἱστακοιρ	μἱστακαρ	μἱστακαιρ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Ï	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹Ï	μἱστακωρ
Kasuslös form
	μἱστακε	μἱστακει	μἱστακο	μἱστακοι	μἱστακα	μἱστακαι	μἱστακÏ	Î¼á¼±ÏƒÏ„Î±ÎºÏ Î¹	μἱστακω