μασμαω

Etymologi

μασώ (“andra”) + μαωηα (“själ”)

Substantiv

μασμαω (μασμαω)

1. en annan, andra (personer)

   Den korta mannen känner andra - Φοσοϧ κρυχαϛ μασμαων ϛοωφὸ

Deklination

Inflektion
	Verbkasus									Substantivkasus
Kasuslös form	Absolutiv	Ergativ	Dativ	Lokativ	Ablativ	Instrumentalis	Abessiv	Essiv formal	Kausativ	Genitiv	Essiv-modal	Komitativ
μασμαω	μασμαων	μασμαωϧ	μασμαωσ	μασμαωμ	μασμαωϥ	μασμαωφ	μασμαωθ	μασμαωγ	μασμαωλ	μασμαωβ	μασμαωχ	μασμαωρ