μαναω

Etymologi

μα- (“lokativpartikeln”) + ναω (“gå”)

Verb

μαναω (μαναω)

1. ströva omkring, gå mållöst, luffa
2. leka
3. ha sex (slang)

Konjugering

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	μανό	μανάι	μανά	μανί	μαναω
Subjunktiv	μανέ	μανεὰι	μανεὰ	μανέι	μανεω
Optativ	μανειλὸ	μανειλὰι	μανειλὰ	μανειλὶ	μανειλαω
Jussiv	μανοχὸ	μανοχὰι	μανοχὰ	μανοχὶ	μανοχαω
Potentialis	μαναγὸ	μαναγὰι	μαναγὰ	μαναγὶ	μαναγαω
Dubitativ	μανωπὸ	μανωπὰι	μανωπὰ	μανωπὶ	μανωπαω
Permissiv	μανιαωὸ	μανιαωὰι	μανιαωὰ	μανιαωὶ	μανιαωαω
Permissiv (extern)	μανωμὸ	μανωμὰι	μανωμὰ	μανωμὶ	μανωμαω
Admirativ	μανωκερὸ	μανωκερὰι	μανωκερὰ	μανωκερὶ	μανωκεραω
Imperativ	μανύ	μανύ		μανύι