λυκκα

Substantiv

λυκκα (λυκκα)

1. jord

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	λυκκεν	λυκκειν	λυκκον	λυκκοιν	λυκκαν	λυκκαιν	λυκκυν	λυκκυιν	λυκκων
Ergativ	λυκκεϧ	λυκκειϧ	λυκκοϧ	λυκκοιϧ	λυκκαϧ	λυκκαιϧ	λυκκυϧ	λυκκυιϧ	λυκκωϧ
Dativ	λυκκεσ	λυκκεισ	λυκκοσ	λυκκοισ	λυκκασ	λυκκαισ	λυκκυσ	λυκκυισ	λυκκωσ
Lokativ	λυκκεμ	λυκκειμ	λυκκομ	λυκκοιμ	λυκκαμ	λυκκαιμ	λυκκυμ	λυκκυιμ	λυκκωμ
Ablativ	λυκκεϥ	λυκκειϥ	λυκκοϥ	λυκκοιϥ	λυκκαϥ	λυκκαιϥ	λυκκυϥ	λυκκυιϥ	λυκκωϥ
Instrumentalis	λυκκεφ	λυκκειφ	λυκκοφ	λυκκοιφ	λυκκαφ	λυκκαιφ	λυκκυφ	λυκκυιφ	λυκκωφ
Abessiv	λυκκεθ	λυκκειθ	λυκκοθ	λυκκοιθ	λυκκαθ	λυκκαιθ	λυκκυθ	λυκκυιθ	λυκκωθ
Essiv formal	λυκκεγ	λυκκειγ	λυκκογ	λυκκοιγ	λυκκαγ	λυκκαιγ	λυκκυγ	λυκκυιγ	λυκκωγ
Kausativ	λυκκελ	λυκκειλ	λυκκολ	λυκκοιλ	λυκκαλ	λυκκαιλ	λυκκυλ	λυκκυιλ	λυκκωλ
Substantivkasus
Genitiv	λυκκεβ	λυκκειβ	λυκκοβ	λυκκοιβ	λυκκαβ	λυκκαιβ	λυκκυβ	λυκκυιβ	λυκκωβ
Essiv-modal	λυκκεχ	λυκκειχ	λυκκοχ	λυκκοιχ	λυκκαχ	λυκκαιχ	λυκκυχ	λυκκυιχ	ωχ
Komitativ	λυκκερ	λυκκειρ	λυκκορ	λυκκοιρ	λυκκαρ	λυκκαιρ	λυκκυρ	λυκκυιρ	λυκκωρ
Kasuslös form
	λυκκε	λυκκει	λυκκο	λυκκοι	λυκκα	λυκκαι	λυκκυ	λυκκυι	λυκκω

Härledningar

• λυκκωασι (“Jorden”)
• λυκκιχα (“damm”)