κερκα

Substantiv

κερκα (κερκα)

1. is

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κερκεν	κερκειν	κερκον	κερκοιν	κερκαν	κερκαιν	κερκυν	κερκυιν	κερκων
Ergativ	κερκεϧ	κερκειϧ	κερκοϧ	κερκοιϧ	κερκαϧ	κερκαιϧ	κερκυϧ	κερκυιϧ	κερκωϧ
Dativ	κερκεσ	κερκεισ	κερκοσ	κερκοισ	κερκασ	κερκαισ	κερκυσ	κερκυισ	κερκωσ
Lokativ	κερκεμ	κερκειμ	κερκομ	κερκοιμ	κερκαμ	κερκαιμ	κερκυμ	κερκυιμ	κερκωμ
Ablativ	κερκεϥ	κερκειϥ	κερκοϥ	κερκοιϥ	κερκαϥ	κερκαιϥ	κερκυϥ	κερκυιϥ	κερκωϥ
Instrumentalis	κερκεφ	κερκειφ	κερκοφ	κερκοιφ	κερκαφ	κερκαιφ	κερκυφ	κερκυιφ	κερκωφ
Abessiv	κερκεθ	κερκειθ	κερκοθ	κερκοιθ	κερκαθ	κερκαιθ	κερκυθ	κερκυιθ	κερκωθ
Essiv formal	κερκεγ	κερκειγ	κερκογ	κερκοιγ	κερκαγ	κερκαιγ	κερκυγ	κερκυιγ	κερκωγ
Kausativ	κερκελ	κερκειλ	κερκολ	κερκοιλ	κερκαλ	κερκαιλ	κερκυλ	κερκυιλ	κερκωλ
Substantivkasus
Genitiv	κερκεβ	κερκειβ	κερκοβ	κερκοιβ	κερκαβ	κερκαιβ	κερκυβ	κερκυιβ	κερκωβ
Essiv-modal	κερκεχ	κερκειχ	κερκοχ	κερκοιχ	κερκαχ	κερκαιχ	κερκυχ	κερκυιχ	ωχ
Komitativ	κερκερ	κερκειρ	κερκορ	κερκοιρ	κερκαρ	κερκαιρ	κερκυρ	κερκυιρ	κερκωρ
Kasuslös form
	κερκε	κερκει	κερκο	κερκοι	κερκα	κερκαι	κερκυ	κερκυι	κερκω