κα

Substantiv

κα (κα)

1. ting (används främst med interrogativ artikel som frågeord)
2. den här, det här, den där, det där (demonstrativ artikel, topical, nytt ämne introduceras till skillnad från ω, där något som tidigare har tagits upp refereras till)

   Κογ νὁμο οϧ - Såhär skapar jag (innebörd: min kreativa process)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κεν	κειν	κον	κοιν	καν	καιν	κυν	κυιν	κων
Ergativ	κεϧ	κειϧ	κοϧ	κοιϧ	καϧ	καιϧ	κυϧ	κυιϧ	κωϧ
Dativ	κεσ	κεισ	κοσ	κοισ	κασ	καισ	κυσ	κυισ	κωσ
Lokativ	κεμ	κειμ	κομ	κοιμ	καμ	καιμ	κυμ	κυιμ	κωμ
Ablativ	κεϥ	κειϥ	κοϥ	κοιϥ	καϥ	καιϥ	κυϥ	κυιϥ	κωϥ
Instrumentalis	κεφ	κειφ	κοφ	κοιφ	καφ	καιφ	κυφ	κυιφ	κωφ
Abessiv	κεθ	κειθ	κοθ	κοιθ	καθ	καιθ	κυθ	κυιθ	κωθ
Essiv formal	κεγ	κειγ	κογ	κοιγ	καγ	καιγ	κυγ	κυιγ	κωγ
Kausativ	κελ	κειλ	κολ	κοιλ	καλ	καιλ	κυλ	κυιλ	κωλ
Substantivkasus
Genitiv	κεβ	κειβ	κοβ	κοιβ	καβ	καιβ	κυβ	κυιβ	κωβ
Essiv-modal	κεχ	κειχ	κοχ	κοιχ	καχ	καιχ	κυχ	κυιχ	ωχ
Komitativ	κερ	κειρ	κορ	κοιρ	καρ	καιρ	κυρ	κυιρ	κωρ
Kasuslös form
	κε	κει	κο	κοι	κα	και	κυ	κυι	κω