ιρκοκα

Från Gonjo wiktionary
Hoppa till navigering Hoppa till sök

Etymologi

ιρκαω (“skriva”) + -οκ (“konkret”)

Substantiv

ιρκοκα (ιρκοκα)

  1. text (längre, för kortare se σαϲϲα)

Deklination

Inflektion
Obest. Obest. p. Best. Best. pl. Gnom Gnom p Neg Neg p Int.
Verbkasus
Absolutiv ιρκοκεν ιρκοκειν ιρκοκον ιρκοκοιν ιρκοκαν ιρκοκαιν ιρκοκυν ιρκοκυιν ιρκοκων
Ergativ ιρκοκεϧ ιρκοκειϧ ιρκοκοϧ ιρκοκοιϧ ιρκοκαϧ ιρκοκαιϧ ιρκοκυϧ ιρκοκυιϧ ιρκοκωϧ
Dativ ιρκοκεσ ιρκοκεισ ιρκοκοσ ιρκοκοισ ιρκοκασ ιρκοκαισ ιρκοκυσ ιρκοκυισ ιρκοκωσ
Lokativ ιρκοκεμ ιρκοκειμ ιρκοκομ ιρκοκοιμ ιρκοκαμ ιρκοκαιμ ιρκοκυμ ιρκοκυιμ ιρκοκωμ
Ablativ ιρκοκεϥ ιρκοκειϥ ιρκοκοϥ ιρκοκοιϥ ιρκοκαϥ ιρκοκαιϥ ιρκοκυϥ ιρκοκυιϥ ιρκοκωϥ
Instrumentalis ιρκοκεφ ιρκοκειφ ιρκοκοφ ιρκοκοιφ ιρκοκαφ ιρκοκαιφ ιρκοκυφ ιρκοκυιφ ιρκοκωφ
Abessiv ιρκοκεθ ιρκοκειθ ιρκοκοθ ιρκοκοιθ ιρκοκαθ ιρκοκαιθ ιρκοκυθ ιρκοκυιθ ιρκοκωθ
Essiv formal ιρκοκεγ ιρκοκειγ ιρκοκογ ιρκοκοιγ ιρκοκαγ ιρκοκαιγ ιρκοκυγ ιρκοκυιγ ιρκοκωγ
Kausativ ιρκοκελ ιρκοκειλ ιρκοκολ ιρκοκοιλ ιρκοκαλ ιρκοκαιλ ιρκοκυλ ιρκοκυιλ ιρκοκωλ
Substantivkasus
Genitiv ιρκοκεβ ιρκοκειβ ιρκοκοβ ιρκοκοιβ ιρκοκαβ ιρκοκαιβ ιρκοκυβ ιρκοκυιβ ιρκοκωβ
Essiv-modal ιρκοκεχ ιρκοκειχ ιρκοκοχ ιρκοκοιχ ιρκοκαχ ιρκοκαιχ ιρκοκυχ ιρκοκυιχ ωχ
Komitativ ιρκοκερ ιρκοκειρ ιρκοκορ ιρκοκοιρ ιρκοκαρ ιρκοκαιρ ιρκοκυρ ιρκοκυιρ ιρκοκωρ
Kasuslös form
ιρκοκε ιρκοκει ιρκοκο ιρκοκοι ιρκοκα ιρκοκαι ιρκοκυ ιρκοκυι ιρκοκω
Hämtad från "https://gowikt.xn--sprck-ira.nu/index.php?title=ιρκοκα&oldid=3779"