ινδα

Etymologi

Lånat från indonesiska inti (kärna, essens)

Substantiv

ινδα (ινδα)

1. kärna, märg, tyngdpunkt
2. sammanfattning, framställning
3. koncentrat

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ινδεν	ινδειν	ινδον	ινδοιν	ινδαν	ινδαιν	Î¹Î½Î´Ï Î½	Î¹Î½Î´Ï Î¹Î½	ινδων
Ergativ	ινδεϧ	ινδειϧ	ινδοϧ	ινδοιϧ	ινδαϧ	ινδαιϧ	Î¹Î½Î´Ï Ï§	Î¹Î½Î´Ï Î¹Ï§	ινδωϧ
Dativ	ινδεσ	ινδεισ	ινδοσ	ινδοισ	ινδασ	ινδαισ	Î¹Î½Î´Ï Ïƒ	Î¹Î½Î´Ï Î¹Ïƒ	ινδωσ
Lokativ	ινδεμ	ινδειμ	ινδομ	ινδοιμ	ινδαμ	ινδαιμ	Î¹Î½Î´Ï Î¼	Î¹Î½Î´Ï Î¹Î¼	ινδωμ
Ablativ	ινδεϥ	ινδειϥ	ινδοϥ	ινδοιϥ	ινδαϥ	ινδαιϥ	Î¹Î½Î´Ï Ï¥	Î¹Î½Î´Ï Î¹Ï¥	ινδωϥ
Instrumentalis	ινδεφ	ινδειφ	ινδοφ	ινδοιφ	ινδαφ	ινδαιφ	Î¹Î½Î´Ï Ï†	Î¹Î½Î´Ï Î¹Ï†	ινδωφ
Abessiv	ινδεθ	ινδειθ	ινδοθ	ινδοιθ	ινδαθ	ινδαιθ	Î¹Î½Î´Ï Î¸	Î¹Î½Î´Ï Î¹Î¸	ινδωθ
Essiv formal	ινδεγ	ινδειγ	ινδογ	ινδοιγ	ινδαγ	ινδαιγ	Î¹Î½Î´Ï Î³	Î¹Î½Î´Ï Î¹Î³	ινδωγ
Kausativ	ινδελ	ινδειλ	ινδολ	ινδοιλ	ινδαλ	ινδαιλ	Î¹Î½Î´Ï Î»	Î¹Î½Î´Ï Î¹Î»	ινδωλ
Substantivkasus
Genitiv	ινδεβ	ινδειβ	ινδοβ	ινδοιβ	ινδαβ	ινδαιβ	Î¹Î½Î´Ï Î²	Î¹Î½Î´Ï Î¹Î²	ινδωβ
Essiv-modal	ινδεχ	ινδειχ	ινδοχ	ινδοιχ	ινδαχ	ινδαιχ	Î¹Î½Î´Ï Ï‡	Î¹Î½Î´Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ινδερ	ινδειρ	ινδορ	ινδοιρ	ινδαρ	ινδαιρ	Î¹Î½Î´Ï Ï	Î¹Î½Î´Ï Î¹Ï	ινδωρ
Kasuslös form
	ινδε	ινδει	ινδο	ινδοι	ινδα	ινδαι	ινδÏ	Î¹Î½Î´Ï Î¹	ινδω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från ινδα‎ (2 S)

ινδωσαγικα

ινδωσαγικωμοιχωασα