θεωλικα

Etymologi

θεωλαϛ (“elak”) + -ικ (“abstrakt substantiv”)

Substantiv

θεωλικα (θεωλικα)

1. ondska, elakhet

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	θεωλικεν	θεωλικειν	θεωλικον	θεωλικοιν	θεωλικαν	θεωλικαιν	θεωλικυν	θεωλικυιν	θεωλικων
Ergativ	θεωλικεϧ	θεωλικειϧ	θεωλικοϧ	θεωλικοιϧ	θεωλικαϧ	θεωλικαιϧ	θεωλικυϧ	θεωλικυιϧ	θεωλικωϧ
Dativ	θεωλικεσ	θεωλικεισ	θεωλικοσ	θεωλικοισ	θεωλικασ	θεωλικαισ	θεωλικυσ	θεωλικυισ	θεωλικωσ
Lokativ	θεωλικεμ	θεωλικειμ	θεωλικομ	θεωλικοιμ	θεωλικαμ	θεωλικαιμ	θεωλικυμ	θεωλικυιμ	θεωλικωμ
Ablativ	θεωλικεϥ	θεωλικειϥ	θεωλικοϥ	θεωλικοιϥ	θεωλικαϥ	θεωλικαιϥ	θεωλικυϥ	θεωλικυιϥ	θεωλικωϥ
Instrumentalis	θεωλικεφ	θεωλικειφ	θεωλικοφ	θεωλικοιφ	θεωλικαφ	θεωλικαιφ	θεωλικυφ	θεωλικυιφ	θεωλικωφ
Abessiv	θεωλικεθ	θεωλικειθ	θεωλικοθ	θεωλικοιθ	θεωλικαθ	θεωλικαιθ	θεωλικυθ	θεωλικυιθ	θεωλικωθ
Essiv formal	θεωλικεγ	θεωλικειγ	θεωλικογ	θεωλικοιγ	θεωλικαγ	θεωλικαιγ	θεωλικυγ	θεωλικυιγ	θεωλικωγ
Kausativ	θεωλικελ	θεωλικειλ	θεωλικολ	θεωλικοιλ	θεωλικαλ	θεωλικαιλ	θεωλικυλ	θεωλικυιλ	θεωλικωλ
Substantivkasus
Genitiv	θεωλικεβ	θεωλικειβ	θεωλικοβ	θεωλικοιβ	θεωλικαβ	θεωλικαιβ	θεωλικυβ	θεωλικυιβ	θεωλικωβ
Essiv-modal	θεωλικεχ	θεωλικειχ	θεωλικοχ	θεωλικοιχ	θεωλικαχ	θεωλικαιχ	θεωλικυχ	θεωλικυιχ	ωχ
Komitativ	θεωλικερ	θεωλικειρ	θεωλικορ	θεωλικοιρ	θεωλικαρ	θεωλικαιρ	θεωλικυρ	θεωλικυιρ	θεωλικωρ
Kasuslös form
	θεωλικε	θεωλικει	θεωλικο	θεωλικοι	θεωλικα	θεωλικαι	θεωλικυ	θεωλικυι	θεωλικω

Antonymer

• γαϧϧικα (“godhet”)