ενδα

Substantiv

ενδα (ενδα)

1. bröst, framsida, framför, mot (med allativ)
2. förort, förstad

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ενδεν	ενδειν	ενδον	ενδοιν	ενδαν	ενδαιν	ενδυν	ενδυιν	ενδων
Ergativ	ενδεϧ	ενδειϧ	ενδοϧ	ενδοιϧ	ενδαϧ	ενδαιϧ	ενδυϧ	ενδυιϧ	ενδωϧ
Dativ	ενδεσ	ενδεισ	ενδοσ	ενδοισ	ενδασ	ενδαισ	ενδυσ	ενδυισ	ενδωσ
Lokativ	ενδεμ	ενδειμ	ενδομ	ενδοιμ	ενδαμ	ενδαιμ	ενδυμ	ενδυιμ	ενδωμ
Ablativ	ενδεϥ	ενδειϥ	ενδοϥ	ενδοιϥ	ενδαϥ	ενδαιϥ	ενδυϥ	ενδυιϥ	ενδωϥ
Instrumentalis	ενδεφ	ενδειφ	ενδοφ	ενδοιφ	ενδαφ	ενδαιφ	ενδυφ	ενδυιφ	ενδωφ
Abessiv	ενδεθ	ενδειθ	ενδοθ	ενδοιθ	ενδαθ	ενδαιθ	ενδυθ	ενδυιθ	ενδωθ
Essiv formal	ενδεγ	ενδειγ	ενδογ	ενδοιγ	ενδαγ	ενδαιγ	ενδυγ	ενδυιγ	ενδωγ
Kausativ	ενδελ	ενδειλ	ενδολ	ενδοιλ	ενδαλ	ενδαιλ	ενδυλ	ενδυιλ	ενδωλ
Substantivkasus
Genitiv	ενδεβ	ενδειβ	ενδοβ	ενδοιβ	ενδαβ	ενδαιβ	ενδυβ	ενδυιβ	ενδωβ
Essiv-modal	ενδεχ	ενδειχ	ενδοχ	ενδοιχ	ενδαχ	ενδαιχ	ενδυχ	ενδυιχ	ωχ
Komitativ	ενδερ	ενδειρ	ενδορ	ενδοιρ	ενδαρ	ενδαιρ	ενδυρ	ενδυιρ	ενδωρ
Kasuslös form
	ενδε	ενδει	ενδο	ενδοι	ενδα	ενδαι	ενδυ	ενδυι	ενδω