δεραμόδα

Etymologi

Lånat från spanska terremoto (jordbävning)

Substantiv

δεραμόδα (δεραμόδα)

1. jordbävning

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	δεραμόδεν	δεραμόδειν	δεραμόδον	δεραμόδοιν	δεραμόδαν	δεραμόδαιν	δεραμόδυν	δεραμόδυιν	δεραμόδων
Ergativ	δεραμόδεϧ	δεραμόδειϧ	δεραμόδοϧ	δεραμόδοιϧ	δεραμόδαϧ	δεραμόδαιϧ	δεραμόδυϧ	δεραμόδυιϧ	δεραμόδωϧ
Dativ	δεραμόδεσ	δεραμόδεισ	δεραμόδοσ	δεραμόδοισ	δεραμόδασ	δεραμόδαισ	δεραμόδυσ	δεραμόδυισ	δεραμόδωσ
Lokativ	δεραμόδεμ	δεραμόδειμ	δεραμόδομ	δεραμόδοιμ	δεραμόδαμ	δεραμόδαιμ	δεραμόδυμ	δεραμόδυιμ	δεραμόδωμ
Ablativ	δεραμόδεϥ	δεραμόδειϥ	δεραμόδοϥ	δεραμόδοιϥ	δεραμόδαϥ	δεραμόδαιϥ	δεραμόδυϥ	δεραμόδυιϥ	δεραμόδωϥ
Instrumentalis	δεραμόδεφ	δεραμόδειφ	δεραμόδοφ	δεραμόδοιφ	δεραμόδαφ	δεραμόδαιφ	δεραμόδυφ	δεραμόδυιφ	δεραμόδωφ
Abessiv	δεραμόδεθ	δεραμόδειθ	δεραμόδοθ	δεραμόδοιθ	δεραμόδαθ	δεραμόδαιθ	δεραμόδυθ	δεραμόδυιθ	δεραμόδωθ
Essiv formal	δεραμόδεγ	δεραμόδειγ	δεραμόδογ	δεραμόδοιγ	δεραμόδαγ	δεραμόδαιγ	δεραμόδυγ	δεραμόδυιγ	δεραμόδωγ
Kausativ	δεραμόδελ	δεραμόδειλ	δεραμόδολ	δεραμόδοιλ	δεραμόδαλ	δεραμόδαιλ	δεραμόδυλ	δεραμόδυιλ	δεραμόδωλ
Substantivkasus
Genitiv	δεραμόδεβ	δεραμόδειβ	δεραμόδοβ	δεραμόδοιβ	δεραμόδαβ	δεραμόδαιβ	δεραμόδυβ	δεραμόδυιβ	δεραμόδωβ
Essiv-modal	δεραμόδεχ	δεραμόδειχ	δεραμόδοχ	δεραμόδοιχ	δεραμόδαχ	δεραμόδαιχ	δεραμόδυχ	δεραμόδυιχ	ωχ
Komitativ	δεραμόδερ	δεραμόδειρ	δεραμόδορ	δεραμόδοιρ	δεραμόδαρ	δεραμόδαιρ	δεραμόδυρ	δεραμόδυιρ	δεραμόδωρ
Kasuslös form
	δεραμόδε	δεραμόδει	δεραμόδο	δεραμόδοι	δεραμόδα	δεραμόδαι	δεραμόδυ	δεραμόδυι	δεραμόδω