βὁὁνσα

Substantiv

βὁὁνσα (βὁὁνσα)

1. idé

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βὁὁνσεν	βὁὁνσειν	βὁὁνσον	βὁὁνσοιν	βὁὁνσαν	βὁὁνσαιν	βὁὁνσυν	βὁὁνσυιν	βὁὁνσων
Ergativ	βὁὁνσεϧ	βὁὁνσειϧ	βὁὁνσοϧ	βὁὁνσοιϧ	βὁὁνσαϧ	βὁὁνσαιϧ	βὁὁνσυϧ	βὁὁνσυιϧ	βὁὁνσωϧ
Dativ	βὁὁνσεσ	βὁὁνσεισ	βὁὁνσοσ	βὁὁνσοισ	βὁὁνσασ	βὁὁνσαισ	βὁὁνσυσ	βὁὁνσυισ	βὁὁνσωσ
Lokativ	βὁὁνσεμ	βὁὁνσειμ	βὁὁνσομ	βὁὁνσοιμ	βὁὁνσαμ	βὁὁνσαιμ	βὁὁνσυμ	βὁὁνσυιμ	βὁὁνσωμ
Ablativ	βὁὁνσεϥ	βὁὁνσειϥ	βὁὁνσοϥ	βὁὁνσοιϥ	βὁὁνσαϥ	βὁὁνσαιϥ	βὁὁνσυϥ	βὁὁνσυιϥ	βὁὁνσωϥ
Instrumentalis	βὁὁνσεφ	βὁὁνσειφ	βὁὁνσοφ	βὁὁνσοιφ	βὁὁνσαφ	βὁὁνσαιφ	βὁὁνσυφ	βὁὁνσυιφ	βὁὁνσωφ
Abessiv	βὁὁνσεθ	βὁὁνσειθ	βὁὁνσοθ	βὁὁνσοιθ	βὁὁνσαθ	βὁὁνσαιθ	βὁὁνσυθ	βὁὁνσυιθ	βὁὁνσωθ
Essiv formal	βὁὁνσεγ	βὁὁνσειγ	βὁὁνσογ	βὁὁνσοιγ	βὁὁνσαγ	βὁὁνσαιγ	βὁὁνσυγ	βὁὁνσυιγ	βὁὁνσωγ
Kausativ	βὁὁνσελ	βὁὁνσειλ	βὁὁνσολ	βὁὁνσοιλ	βὁὁνσαλ	βὁὁνσαιλ	βὁὁνσυλ	βὁὁνσυιλ	βὁὁνσωλ
Substantivkasus
Genitiv	βὁὁνσεβ	βὁὁνσειβ	βὁὁνσοβ	βὁὁνσοιβ	βὁὁνσαβ	βὁὁνσαιβ	βὁὁνσυβ	βὁὁνσυιβ	βὁὁνσωβ
Essiv-modal	βὁὁνσεχ	βὁὁνσειχ	βὁὁνσοχ	βὁὁνσοιχ	βὁὁνσαχ	βὁὁνσαιχ	βὁὁνσυχ	βὁὁνσυιχ	ωχ
Komitativ	βὁὁνσερ	βὁὁνσειρ	βὁὁνσορ	βὁὁνσοιρ	βὁὁνσαρ	βὁὁνσαιρ	βὁὁνσυρ	βὁὁνσυιρ	βὁὁνσωρ
Kasuslös form
	βὁὁνσε	βὁὁνσει	βὁὁνσο	βὁὁνσοι	βὁὁνσα	βὁὁνσαι	βὁὁνσυ	βὁὁνσυι	βὁὁνσω