βἑϥα

Substantiv

βἑϥα (βἑϥα)

1. en gräns

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βἑϥεν	βἑϥειν	βἑϥον	βἑϥοιν	βἑϥαν	βἑϥαιν	Î²á¼‘Ï¥Ï Î½	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Î½	βἑϥων
Ergativ	βἑϥεϧ	βἑϥειϧ	βἑϥοϧ	βἑϥοιϧ	βἑϥαϧ	βἑϥαιϧ	Î²á¼‘Ï¥Ï Ï§	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Ï§	βἑϥωϧ
Dativ	βἑϥεσ	βἑϥεισ	βἑϥοσ	βἑϥοισ	βἑϥασ	βἑϥαισ	Î²á¼‘Ï¥Ï Ïƒ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Ïƒ	βἑϥωσ
Lokativ	βἑϥεμ	βἑϥειμ	βἑϥομ	βἑϥοιμ	βἑϥαμ	βἑϥαιμ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¼	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Î¼	βἑϥωμ
Ablativ	βἑϥεϥ	βἑϥειϥ	βἑϥοϥ	βἑϥοιϥ	βἑϥαϥ	βἑϥαιϥ	Î²á¼‘Ï¥Ï Ï¥	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Ï¥	βἑϥωϥ
Instrumentalis	βἑϥεφ	βἑϥειφ	βἑϥοφ	βἑϥοιφ	βἑϥαφ	βἑϥαιφ	Î²á¼‘Ï¥Ï Ï†	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Ï†	βἑϥωφ
Abessiv	βἑϥεθ	βἑϥειθ	βἑϥοθ	βἑϥοιθ	βἑϥαθ	βἑϥαιθ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¸	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Î¸	βἑϥωθ
Essiv formal	βἑϥεγ	βἑϥειγ	βἑϥογ	βἑϥοιγ	βἑϥαγ	βἑϥαιγ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î³	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Î³	βἑϥωγ
Kausativ	βἑϥελ	βἑϥειλ	βἑϥολ	βἑϥοιλ	βἑϥαλ	βἑϥαιλ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î»	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Î»	βἑϥωλ
Substantivkasus
Genitiv	βἑϥεβ	βἑϥειβ	βἑϥοβ	βἑϥοιβ	βἑϥαβ	βἑϥαιβ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î²	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Î²	βἑϥωβ
Essiv-modal	βἑϥεχ	βἑϥειχ	βἑϥοχ	βἑϥοιχ	βἑϥαχ	βἑϥαιχ	Î²á¼‘Ï¥Ï Ï‡	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βἑϥερ	βἑϥειρ	βἑϥορ	βἑϥοιρ	βἑϥαρ	βἑϥαιρ	Î²á¼‘Ï¥Ï Ï	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹Ï	βἑϥωρ
Kasuslös form
	βἑϥε	βἑϥει	βἑϥο	βἑϥοι	βἑϥα	βἑϥαι	βἑϥÏ	Î²á¼‘Ï¥Ï Î¹	βἑϥω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från βἑϥα‎ (1 S)

βἑϥωσαϲϲα