βεωφωκλυναω

Etyomologi

βεωφαϛ (“sann”) + κλυναω (“visa”)

Verb

βεωφωκλυναω (βεωφωκλυναω)

1. bevisa

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	βεωφωκλυνὸ	βεωφωκλυνὰι	βεωφωκλυνὰ	βεωφωκλυνὶ	βεωφωκλυναω
Subjunktiv	βεωφωκλυνὲ	βεωφωκλυνεηὰι	βεωφωκλυνεηὰ	βεωφωκλυνὲι	βεωφωκλυνεω
Optativ	βεωφωκλυνειλὸ	βεωφωκλυνειλὰι	βεωφωκλυνειλὰ	βεωφωκλυνειλὶ	βεωφωκλυνειλαω
Jussiv	βεωφωκλυνοχὸ	βεωφωκλυνοχὰι	βεωφωκλυνοχὰ	βεωφωκλυνοχὶ	βεωφωκλυνοχαω
Potentialis	βεωφωκλυναγὸ	βεωφωκλυναγὰι	βεωφωκλυναγὰ	βεωφωκλυναγὶ	βεωφωκλυναγαω
Dubitativ	βεωφωκλυνωπὸ	βεωφωκλυνωπὰι	βεωφωκλυνωπὰ	βεωφωκλυνωπὶ	βεωφωκλυνωπαω
Permissiv	βεωφωκλυνιαωὸ	βεωφωκλυνιαωὰι	βεωφωκλυνιαωὰ	βεωφωκλυνιαωὶ	βεωφωκλυνιαωαω
Permissiv (extern)	βεωφωκλυνωμὸ	βεωφωκλυνωμὰι	βεωφωκλυνωμὰ	βεωφωκλυνωμὶ	βεωφωκλυνωμαω
Admirativ	βεωφωκλυνωκερὸ	βεωφωκλυνωκερὰι	βεωφωκλυνωκερὰ	βεωφωκλυνωκερὶ	βεωφωκλυνωκεραω
Imperativ	βεωφωκλυνὺ	βεωφωκλυνὺ		βεωφωκλυνὺι