βελὡθα

Etymologi

Lånat från nederländska Veluwe (geografisk plats med samma namn)

Substantiv

βελὡθα (βελὡθα)

1. kulle

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βελὡθεν	βελὡθειν	βελὡθον	βελὡθοιν	βελὡθαν	βελὡθαιν	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î½	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Î½	βελὡθων
Ergativ	βελὡθεϧ	βελὡθειϧ	βελὡθοϧ	βελὡθοιϧ	βελὡθαϧ	βελὡθαιϧ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Ï§	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Ï§	βελὡθωϧ
Dativ	βελὡθεσ	βελὡθεισ	βελὡθοσ	βελὡθοισ	βελὡθασ	βελὡθαισ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Ïƒ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Ïƒ	βελὡθωσ
Lokativ	βελὡθεμ	βελὡθειμ	βελὡθομ	βελὡθοιμ	βελὡθαμ	βελὡθαιμ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¼	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Î¼	βελὡθωμ
Ablativ	βελὡθεϥ	βελὡθειϥ	βελὡθοϥ	βελὡθοιϥ	βελὡθαϥ	βελὡθαιϥ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Ï¥	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Ï¥	βελὡθωϥ
Instrumentalis	βελὡθεφ	βελὡθειφ	βελὡθοφ	βελὡθοιφ	βελὡθαφ	βελὡθαιφ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Ï†	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Ï†	βελὡθωφ
Abessiv	βελὡθεθ	βελὡθειθ	βελὡθοθ	βελὡθοιθ	βελὡθαθ	βελὡθαιθ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¸	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Î¸	βελὡθωθ
Essiv formal	βελὡθεγ	βελὡθειγ	βελὡθογ	βελὡθοιγ	βελὡθαγ	βελὡθαιγ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î³	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Î³	βελὡθωγ
Kausativ	βελὡθελ	βελὡθειλ	βελὡθολ	βελὡθοιλ	βελὡθαλ	βελὡθαιλ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î»	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Î»	βελὡθωλ
Substantivkasus
Genitiv	βελὡθεβ	βελὡθειβ	βελὡθοβ	βελὡθοιβ	βελὡθαβ	βελὡθαιβ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î²	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Î²	βελὡθωβ
Essiv-modal	βελὡθεχ	βελὡθειχ	βελὡθοχ	βελὡθοιχ	βελὡθαχ	βελὡθαιχ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Ï‡	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βελὡθερ	βελὡθειρ	βελὡθορ	βελὡθοιρ	βελὡθαρ	βελὡθαιρ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Ï	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹Ï	βελὡθωρ
Kasuslös form
	βελὡθε	βελὡθει	βελὡθο	βελὡθοι	βελὡθα	βελὡθαι	βελὡθÏ	Î²ÎµÎ»á½¡Î¸Ï Î¹	βελὡθω