βειλυνοκα

Etymologi

βειλαϛ (“avlägsen”) + υναω (“uppleva”) + -οκ (“konkret substantiv av verb”)

Substantiv

βειλυνοκα (βειλυνοκα)

1. TV

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βειλυνοκεν	βειλυνοκειν	βειλυνοκον	βειλυνοκοιν	βειλυνοκαν	βειλυνοκαιν	βειλυνοκυν	βειλυνοκυιν	βειλυνοκων
Ergativ	βειλυνοκεϧ	βειλυνοκειϧ	βειλυνοκοϧ	βειλυνοκοιϧ	βειλυνοκαϧ	βειλυνοκαιϧ	βειλυνοκυϧ	βειλυνοκυιϧ	βειλυνοκωϧ
Dativ	βειλυνοκεσ	βειλυνοκεισ	βειλυνοκοσ	βειλυνοκοισ	βειλυνοκασ	βειλυνοκαισ	βειλυνοκυσ	βειλυνοκυισ	βειλυνοκωσ
Lokativ	βειλυνοκεμ	βειλυνοκειμ	βειλυνοκομ	βειλυνοκοιμ	βειλυνοκαμ	βειλυνοκαιμ	βειλυνοκυμ	βειλυνοκυιμ	βειλυνοκωμ
Ablativ	βειλυνοκεϥ	βειλυνοκειϥ	βειλυνοκοϥ	βειλυνοκοιϥ	βειλυνοκαϥ	βειλυνοκαιϥ	βειλυνοκυϥ	βειλυνοκυιϥ	βειλυνοκωϥ
Instrumentalis	βειλυνοκεφ	βειλυνοκειφ	βειλυνοκοφ	βειλυνοκοιφ	βειλυνοκαφ	βειλυνοκαιφ	βειλυνοκυφ	βειλυνοκυιφ	βειλυνοκωφ
Abessiv	βειλυνοκεθ	βειλυνοκειθ	βειλυνοκοθ	βειλυνοκοιθ	βειλυνοκαθ	βειλυνοκαιθ	βειλυνοκυθ	βειλυνοκυιθ	βειλυνοκωθ
Essiv formal	βειλυνοκεγ	βειλυνοκειγ	βειλυνοκογ	βειλυνοκοιγ	βειλυνοκαγ	βειλυνοκαιγ	βειλυνοκυγ	βειλυνοκυιγ	βειλυνοκωγ
Kausativ	βειλυνοκελ	βειλυνοκειλ	βειλυνοκολ	βειλυνοκοιλ	βειλυνοκαλ	βειλυνοκαιλ	βειλυνοκυλ	βειλυνοκυιλ	βειλυνοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	βειλυνοκεβ	βειλυνοκειβ	βειλυνοκοβ	βειλυνοκοιβ	βειλυνοκαβ	βειλυνοκαιβ	βειλυνοκυβ	βειλυνοκυιβ	βειλυνοκωβ
Essiv-modal	βειλυνοκεχ	βειλυνοκειχ	βειλυνοκοχ	βειλυνοκοιχ	βειλυνοκαχ	βειλυνοκαιχ	βειλυνοκυχ	βειλυνοκυιχ	ωχ
Komitativ	βειλυνοκερ	βειλυνοκειρ	βειλυνοκορ	βειλυνοκοιρ	βειλυνοκαρ	βειλυνοκαιρ	βειλυνοκυρ	βειλυνοκυιρ	βειλυνοκωρ
Kasuslös form
	βειλυνοκε	βειλυνοκει	βειλυνοκο	βειλυνοκοι	βειλυνοκα	βειλυνοκαι	βειλυνοκυ	βειλυνοκυι	βειλυνοκω