βειλα

Substantiv

βειλα (βειλα)

1. en flagga

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βειλεν	βειλειν	βειλον	βειλοιν	βειλαν	βειλαιν	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î½	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Î½	βειλων
Ergativ	βειλεϧ	βειλειϧ	βειλοϧ	βειλοιϧ	βειλαϧ	βειλαιϧ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Ï§	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Ï§	βειλωϧ
Dativ	βειλεσ	βειλεισ	βειλοσ	βειλοισ	βειλασ	βειλαισ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Ïƒ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Ïƒ	βειλωσ
Lokativ	βειλεμ	βειλειμ	βειλομ	βειλοιμ	βειλαμ	βειλαιμ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¼	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Î¼	βειλωμ
Ablativ	βειλεϥ	βειλειϥ	βειλοϥ	βειλοιϥ	βειλαϥ	βειλαιϥ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Ï¥	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Ï¥	βειλωϥ
Instrumentalis	βειλεφ	βειλειφ	βειλοφ	βειλοιφ	βειλαφ	βειλαιφ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Ï†	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Ï†	βειλωφ
Abessiv	βειλεθ	βειλειθ	βειλοθ	βειλοιθ	βειλαθ	βειλαιθ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¸	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Î¸	βειλωθ
Essiv formal	βειλεγ	βειλειγ	βειλογ	βειλοιγ	βειλαγ	βειλαιγ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î³	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Î³	βειλωγ
Kausativ	βειλελ	βειλειλ	βειλολ	βειλοιλ	βειλαλ	βειλαιλ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î»	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Î»	βειλωλ
Substantivkasus
Genitiv	βειλεβ	βειλειβ	βειλοβ	βειλοιβ	βειλαβ	βειλαιβ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î²	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Î²	βειλωβ
Essiv-modal	βειλεχ	βειλειχ	βειλοχ	βειλοιχ	βειλαχ	βειλαιχ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Ï‡	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βειλερ	βειλειρ	βειλορ	βειλοιρ	βειλαρ	βειλαιρ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Ï	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹Ï	βειλωρ
Kasuslös form
	βειλε	βειλει	βειλο	βειλοι	βειλα	βειλαι	βειλÏ	Î²ÎµÎ¹Î»Ï Î¹	βειλω