αϊτιχωτοκα

Etymologi

αϊτιχα (“navel/pol”) + ωτοκα (“cirkel”)

Substantiv

αϊτιχωτοκα (αϊτιχωτοκα)

1. polcirkel

   αϊτιχωτοκε πἱροϛλαϛ (södra polcirkeln), αϊτιχωτοκε δωεϥλαϛ(norra polcirkeln)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	αϊτιχωτοκεν	αϊτιχωτοκειν	αϊτιχωτοκον	αϊτιχωτοκοιν	αϊτιχωτοκαν	αϊτιχωτοκαιν	αϊτιχωτοκυν	αϊτιχωτοκυιν	αϊτιχωτοκων
Ergativ	αϊτιχωτοκεϧ	αϊτιχωτοκειϧ	αϊτιχωτοκοϧ	αϊτιχωτοκοιϧ	αϊτιχωτοκαϧ	αϊτιχωτοκαιϧ	αϊτιχωτοκυϧ	αϊτιχωτοκυιϧ	αϊτιχωτοκωϧ
Dativ	αϊτιχωτοκεσ	αϊτιχωτοκεισ	αϊτιχωτοκοσ	αϊτιχωτοκοισ	αϊτιχωτοκασ	αϊτιχωτοκαισ	αϊτιχωτοκυσ	αϊτιχωτοκυισ	αϊτιχωτοκωσ
Lokativ	αϊτιχωτοκεμ	αϊτιχωτοκειμ	αϊτιχωτοκομ	αϊτιχωτοκοιμ	αϊτιχωτοκαμ	αϊτιχωτοκαιμ	αϊτιχωτοκυμ	αϊτιχωτοκυιμ	αϊτιχωτοκωμ
Ablativ	αϊτιχωτοκεϥ	αϊτιχωτοκειϥ	αϊτιχωτοκοϥ	αϊτιχωτοκοιϥ	αϊτιχωτοκαϥ	αϊτιχωτοκαιϥ	αϊτιχωτοκυϥ	αϊτιχωτοκυιϥ	αϊτιχωτοκωϥ
Instrumentalis	αϊτιχωτοκεφ	αϊτιχωτοκειφ	αϊτιχωτοκοφ	αϊτιχωτοκοιφ	αϊτιχωτοκαφ	αϊτιχωτοκαιφ	αϊτιχωτοκυφ	αϊτιχωτοκυιφ	αϊτιχωτοκωφ
Abessiv	αϊτιχωτοκεθ	αϊτιχωτοκειθ	αϊτιχωτοκοθ	αϊτιχωτοκοιθ	αϊτιχωτοκαθ	αϊτιχωτοκαιθ	αϊτιχωτοκυθ	αϊτιχωτοκυιθ	αϊτιχωτοκωθ
Essiv formal	αϊτιχωτοκεγ	αϊτιχωτοκειγ	αϊτιχωτοκογ	αϊτιχωτοκοιγ	αϊτιχωτοκαγ	αϊτιχωτοκαιγ	αϊτιχωτοκυγ	αϊτιχωτοκυιγ	αϊτιχωτοκωγ
Kausativ	αϊτιχωτοκελ	αϊτιχωτοκειλ	αϊτιχωτοκολ	αϊτιχωτοκοιλ	αϊτιχωτοκαλ	αϊτιχωτοκαιλ	αϊτιχωτοκυλ	αϊτιχωτοκυιλ	αϊτιχωτοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	αϊτιχωτοκεβ	αϊτιχωτοκειβ	αϊτιχωτοκοβ	αϊτιχωτοκοιβ	αϊτιχωτοκαβ	αϊτιχωτοκαιβ	αϊτιχωτοκυβ	αϊτιχωτοκυιβ	αϊτιχωτοκωβ
Essiv-modal	αϊτιχωτοκεχ	αϊτιχωτοκειχ	αϊτιχωτοκοχ	αϊτιχωτοκοιχ	αϊτιχωτοκαχ	αϊτιχωτοκαιχ	αϊτιχωτοκυχ	αϊτιχωτοκυιχ	ωχ
Komitativ	αϊτιχωτοκερ	αϊτιχωτοκειρ	αϊτιχωτοκορ	αϊτιχωτοκοιρ	αϊτιχωτοκαρ	αϊτιχωτοκαιρ	αϊτιχωτοκυρ	αϊτιχωτοκυιρ	αϊτιχωτοκωρ
Kasuslös form
	αϊτιχωτοκε	αϊτιχωτοκει	αϊτιχωτοκο	αϊτιχωτοκοι	αϊτιχωτοκα	αϊτιχωτοκαι	αϊτιχωτοκυ	αϊτιχωτοκυι	αϊτιχωτοκω