ατϥοχαμελα

Substantiv

ατϥοχαμελα (ατϥοχαμελα)

1. demokrati

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ατϥοχαμελεν	ατϥοχαμελειν	ατϥοχαμελον	ατϥοχαμελοιν	ατϥοχαμελαν	ατϥοχαμελαιν	ατϥοχαμελυν	ατϥοχαμελυιν	ατϥοχαμελων
Ergativ	ατϥοχαμελεϧ	ατϥοχαμελειϧ	ατϥοχαμελοϧ	ατϥοχαμελοιϧ	ατϥοχαμελαϧ	ατϥοχαμελαιϧ	ατϥοχαμελυϧ	ατϥοχαμελυιϧ	ατϥοχαμελωϧ
Dativ	ατϥοχαμελεσ	ατϥοχαμελεισ	ατϥοχαμελοσ	ατϥοχαμελοισ	ατϥοχαμελασ	ατϥοχαμελαισ	ατϥοχαμελυσ	ατϥοχαμελυισ	ατϥοχαμελωσ
Lokativ	ατϥοχαμελεμ	ατϥοχαμελειμ	ατϥοχαμελομ	ατϥοχαμελοιμ	ατϥοχαμελαμ	ατϥοχαμελαιμ	ατϥοχαμελυμ	ατϥοχαμελυιμ	ατϥοχαμελωμ
Ablativ	ατϥοχαμελεϥ	ατϥοχαμελειϥ	ατϥοχαμελοϥ	ατϥοχαμελοιϥ	ατϥοχαμελαϥ	ατϥοχαμελαιϥ	ατϥοχαμελυϥ	ατϥοχαμελυιϥ	ατϥοχαμελωϥ
Instrumentalis	ατϥοχαμελεφ	ατϥοχαμελειφ	ατϥοχαμελοφ	ατϥοχαμελοιφ	ατϥοχαμελαφ	ατϥοχαμελαιφ	ατϥοχαμελυφ	ατϥοχαμελυιφ	ατϥοχαμελωφ
Abessiv	ατϥοχαμελεθ	ατϥοχαμελειθ	ατϥοχαμελοθ	ατϥοχαμελοιθ	ατϥοχαμελαθ	ατϥοχαμελαιθ	ατϥοχαμελυθ	ατϥοχαμελυιθ	ατϥοχαμελωθ
Essiv formal	ατϥοχαμελεγ	ατϥοχαμελειγ	ατϥοχαμελογ	ατϥοχαμελοιγ	ατϥοχαμελαγ	ατϥοχαμελαιγ	ατϥοχαμελυγ	ατϥοχαμελυιγ	ατϥοχαμελωγ
Kausativ	ατϥοχαμελελ	ατϥοχαμελειλ	ατϥοχαμελολ	ατϥοχαμελοιλ	ατϥοχαμελαλ	ατϥοχαμελαιλ	ατϥοχαμελυλ	ατϥοχαμελυιλ	ατϥοχαμελωλ
Substantivkasus
Genitiv	ατϥοχαμελεβ	ατϥοχαμελειβ	ατϥοχαμελοβ	ατϥοχαμελοιβ	ατϥοχαμελαβ	ατϥοχαμελαιβ	ατϥοχαμελυβ	ατϥοχαμελυιβ	ατϥοχαμελωβ
Essiv-modal	ατϥοχαμελεχ	ατϥοχαμελειχ	ατϥοχαμελοχ	ατϥοχαμελοιχ	ατϥοχαμελαχ	ατϥοχαμελαιχ	ατϥοχαμελυχ	ατϥοχαμελυιχ	ωχ
Komitativ	ατϥοχαμελερ	ατϥοχαμελειρ	ατϥοχαμελορ	ατϥοχαμελοιρ	ατϥοχαμελαρ	ατϥοχαμελαιρ	ατϥοχαμελυρ	ατϥοχαμελυιρ	ατϥοχαμελωρ
Kasuslös form
	ατϥοχαμελε	ατϥοχαμελει	ατϥοχαμελο	ατϥοχαμελοι	ατϥοχαμελα	ατϥοχαμελαι	ατϥοχαμελυ	ατϥοχαμελυι	ατϥοχαμελω