Δοιϲεινι

Etymologi

δοιϲαϛ (“tysk”) + -εινι (“land”)

Substantiv

Δοιϲεινι (Δοιϲεινι)

1. Tyskland

Deklination

Inflektion
	Verbkasus									Substantivkasus
Kasuslös form	Absolutiv	Ergativ	Dativ	Lokativ	Ablativ	Instrumentalis	Abessiv	Essiv formal	Kausativ	Genitiv	Essiv-modal	Komitativ
Δοιϲεινι	Δοιϲεινιν	Δοιϲεινιϧ	Δοιϲεινισ	Δοιϲεινιμ	Δοιϲεινιϥ	Δοιϲεινιφ	Δοιϲεινιθ	Δοιϲεινιγ	Δοιϲεινιλ	Δοιϲεινιβ	Δοιϲεινιχ	Δοιϲεινιρ