Αϊτωρετα

Etymologi

αϊτα (“mitt”) + -ω- (“”) + ρἑτα (“år”)

Substantiv

Αϊτωρετα (Αϊτωρετα)

1. juni

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	Αϊτωρετεν	Αϊτωρετειν	Αϊτωρετον	Αϊτωρετοιν	Αϊτωρεταν	Αϊτωρεταιν	Αϊτωρετυν	Αϊτωρετυιν	Αϊτωρετων
Ergativ	Αϊτωρετεϧ	Αϊτωρετειϧ	Αϊτωρετοϧ	Αϊτωρετοιϧ	Αϊτωρεταϧ	Αϊτωρεταιϧ	Αϊτωρετυϧ	Αϊτωρετυιϧ	Αϊτωρετωϧ
Dativ	Αϊτωρετεσ	Αϊτωρετεισ	Αϊτωρετοσ	Αϊτωρετοισ	Αϊτωρετασ	Αϊτωρεταισ	Αϊτωρετυσ	Αϊτωρετυισ	Αϊτωρετωσ
Lokativ	Αϊτωρετεμ	Αϊτωρετειμ	Αϊτωρετομ	Αϊτωρετοιμ	Αϊτωρεταμ	Αϊτωρεταιμ	Αϊτωρετυμ	Αϊτωρετυιμ	Αϊτωρετωμ
Ablativ	Αϊτωρετεϥ	Αϊτωρετειϥ	Αϊτωρετοϥ	Αϊτωρετοιϥ	Αϊτωρεταϥ	Αϊτωρεταιϥ	Αϊτωρετυϥ	Αϊτωρετυιϥ	Αϊτωρετωϥ
Instrumentalis	Αϊτωρετεφ	Αϊτωρετειφ	Αϊτωρετοφ	Αϊτωρετοιφ	Αϊτωρεταφ	Αϊτωρεταιφ	Αϊτωρετυφ	Αϊτωρετυιφ	Αϊτωρετωφ
Abessiv	Αϊτωρετεθ	Αϊτωρετειθ	Αϊτωρετοθ	Αϊτωρετοιθ	Αϊτωρεταθ	Αϊτωρεταιθ	Αϊτωρετυθ	Αϊτωρετυιθ	Αϊτωρετωθ
Essiv formal	Αϊτωρετεγ	Αϊτωρετειγ	Αϊτωρετογ	Αϊτωρετοιγ	Αϊτωρεταγ	Αϊτωρεταιγ	Αϊτωρετυγ	Αϊτωρετυιγ	Αϊτωρετωγ
Kausativ	Αϊτωρετελ	Αϊτωρετειλ	Αϊτωρετολ	Αϊτωρετοιλ	Αϊτωρεταλ	Αϊτωρεταιλ	Αϊτωρετυλ	Αϊτωρετυιλ	Αϊτωρετωλ
Substantivkasus
Genitiv	Αϊτωρετεβ	Αϊτωρετειβ	Αϊτωρετοβ	Αϊτωρετοιβ	Αϊτωρεταβ	Αϊτωρεταιβ	Αϊτωρετυβ	Αϊτωρετυιβ	Αϊτωρετωβ
Essiv-modal	Αϊτωρετεχ	Αϊτωρετειχ	Αϊτωρετοχ	Αϊτωρετοιχ	Αϊτωρεταχ	Αϊτωρεταιχ	Αϊτωρετυχ	Αϊτωρετυιχ	ωχ
Komitativ	Αϊτωρετερ	Αϊτωρετειρ	Αϊτωρετορ	Αϊτωρετοιρ	Αϊτωρεταρ	Αϊτωρεταιρ	Αϊτωρετυρ	Αϊτωρετυιρ	Αϊτωρετωρ
Kasuslös form
	Αϊτωρετε	Αϊτωρετει	Αϊτωρετο	Αϊτωρετοι	Αϊτωρετα	Αϊτωρεται	Αϊτωρετυ	Αϊτωρετυι	Αϊτωρετω

Månader (νὡϥϥαι)
Ϣωνὡϥϥα (“januari”)	Φραϛϛωνὡϥϥα (“februari”)	Σιπρωνὡϥϥα (“mars”)	Δαμοϧνὡϥϥα (“april”)	Cὑφφωνὡϥϥα (“maj”)	Αϊτωρετα (“juni”)	Ινωνὡϥϥα (“juli”)	Ηασαδνὡϥϥα (“augusti”)	Λαλωνὡϥϥα (“september”)	Μαωλωνὡϥϥα (“oktober”)	Νοβἑνὡϥϥα (“november”)	Κλἁσωνὡϥϥα (“december”)