φικα

Etymologi

φαω (“att dö”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

φικα (φικα)

1. död
2. fika

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φικεν	φικειν	φικον	φικοιν	φικαν	φικαιν	Ï†Î¹ÎºÏ Î½	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Î½	φικων
Ergativ	φικεϧ	φικειϧ	φικοϧ	φικοιϧ	φικαϧ	φικαιϧ	Ï†Î¹ÎºÏ Ï§	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Ï§	φικωϧ
Dativ	φικεσ	φικεισ	φικοσ	φικοισ	φικασ	φικαισ	Ï†Î¹ÎºÏ Ïƒ	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Ïƒ	φικωσ
Lokativ	φικεμ	φικειμ	φικομ	φικοιμ	φικαμ	φικαιμ	Ï†Î¹ÎºÏ Î¼	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Î¼	φικωμ
Ablativ	φικεϥ	φικειϥ	φικοϥ	φικοιϥ	φικαϥ	φικαιϥ	Ï†Î¹ÎºÏ Ï¥	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Ï¥	φικωϥ
Instrumentalis	φικεφ	φικειφ	φικοφ	φικοιφ	φικαφ	φικαιφ	Ï†Î¹ÎºÏ Ï†	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Ï†	φικωφ
Abessiv	φικεθ	φικειθ	φικοθ	φικοιθ	φικαθ	φικαιθ	Ï†Î¹ÎºÏ Î¸	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Î¸	φικωθ
Essiv formal	φικεγ	φικειγ	φικογ	φικοιγ	φικαγ	φικαιγ	Ï†Î¹ÎºÏ Î³	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Î³	φικωγ
Kausativ	φικελ	φικειλ	φικολ	φικοιλ	φικαλ	φικαιλ	Ï†Î¹ÎºÏ Î»	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Î»	φικωλ
Substantivkasus
Genitiv	φικεβ	φικειβ	φικοβ	φικοιβ	φικαβ	φικαιβ	Ï†Î¹ÎºÏ Î²	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Î²	φικωβ
Essiv-modal	φικεχ	φικειχ	φικοχ	φικοιχ	φικαχ	φικαιχ	Ï†Î¹ÎºÏ Ï‡	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	φικερ	φικειρ	φικορ	φικοιρ	φικαρ	φικαιρ	Ï†Î¹ÎºÏ Ï	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹Ï	φικωρ
Kasuslös form
	φικε	φικει	φικο	φικοι	φικα	φικαι	φικÏ	Ï†Î¹ÎºÏ Î¹	φικω