ἑφα

Substantiv

ἑφα (ἑφα)

1. kudde
2. njure

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ἑφεν	ἑφειν	ἑφον	ἑφοιν	ἑφαν	ἑφαιν	á¼‘Ï†Ï Î½	á¼‘Ï†Ï Î¹Î½	ἑφων
Ergativ	ἑφεϧ	ἑφειϧ	ἑφοϧ	ἑφοιϧ	ἑφαϧ	ἑφαιϧ	á¼‘Ï†Ï Ï§	á¼‘Ï†Ï Î¹Ï§	ἑφωϧ
Dativ	ἑφεσ	ἑφεισ	ἑφοσ	ἑφοισ	ἑφασ	ἑφαισ	á¼‘Ï†Ï Ïƒ	á¼‘Ï†Ï Î¹Ïƒ	ἑφωσ
Lokativ	ἑφεμ	ἑφειμ	ἑφομ	ἑφοιμ	ἑφαμ	ἑφαιμ	á¼‘Ï†Ï Î¼	á¼‘Ï†Ï Î¹Î¼	ἑφωμ
Ablativ	ἑφεϥ	ἑφειϥ	ἑφοϥ	ἑφοιϥ	ἑφαϥ	ἑφαιϥ	á¼‘Ï†Ï Ï¥	á¼‘Ï†Ï Î¹Ï¥	ἑφωϥ
Instrumentalis	ἑφεφ	ἑφειφ	ἑφοφ	ἑφοιφ	ἑφαφ	ἑφαιφ	á¼‘Ï†Ï Ï†	á¼‘Ï†Ï Î¹Ï†	ἑφωφ
Abessiv	ἑφεθ	ἑφειθ	ἑφοθ	ἑφοιθ	ἑφαθ	ἑφαιθ	á¼‘Ï†Ï Î¸	á¼‘Ï†Ï Î¹Î¸	ἑφωθ
Essiv formal	ἑφεγ	ἑφειγ	ἑφογ	ἑφοιγ	ἑφαγ	ἑφαιγ	á¼‘Ï†Ï Î³	á¼‘Ï†Ï Î¹Î³	ἑφωγ
Kausativ	ἑφελ	ἑφειλ	ἑφολ	ἑφοιλ	ἑφαλ	ἑφαιλ	á¼‘Ï†Ï Î»	á¼‘Ï†Ï Î¹Î»	ἑφωλ
Substantivkasus
Genitiv	ἑφεβ	ἑφειβ	ἑφοβ	ἑφοιβ	ἑφαβ	ἑφαιβ	á¼‘Ï†Ï Î²	á¼‘Ï†Ï Î¹Î²	ἑφωβ
Essiv-modal	ἑφεχ	ἑφειχ	ἑφοχ	ἑφοιχ	ἑφαχ	ἑφαιχ	á¼‘Ï†Ï Ï‡	á¼‘Ï†Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ἑφερ	ἑφειρ	ἑφορ	ἑφοιρ	ἑφαρ	ἑφαιρ	á¼‘Ï†Ï Ï	á¼‘Ï†Ï Î¹Ï	ἑφωρ
Kasuslös form
	ἑφε	ἑφει	ἑφο	ἑφοι	ἑφα	ἑφαι	ἑφÏ	á¼‘Ï†Ï Î¹	ἑφω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från ἑφα‎ (1 S)

ἑφαλαϛ