βερρα

Substantiv

βερρα (βερρα)

1. rep
2. skuld

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βερρεν	βερρειν	βερρον	βερροιν	βερραν	βερραιν	Î²ÎµÏÏÏ Î½	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Î½	βερρων
Ergativ	βερρεϧ	βερρειϧ	βερροϧ	βερροιϧ	βερραϧ	βερραιϧ	Î²ÎµÏÏÏ Ï§	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Ï§	βερρωϧ
Dativ	βερρεσ	βερρεισ	βερροσ	βερροισ	βερρασ	βερραισ	Î²ÎµÏÏÏ Ïƒ	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Ïƒ	βερρωσ
Lokativ	βερρεμ	βερρειμ	βερρομ	βερροιμ	βερραμ	βερραιμ	Î²ÎµÏÏÏ Î¼	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Î¼	βερρωμ
Ablativ	βερρεϥ	βερρειϥ	βερροϥ	βερροιϥ	βερραϥ	βερραιϥ	Î²ÎµÏÏÏ Ï¥	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Ï¥	βερρωϥ
Instrumentalis	βερρεφ	βερρειφ	βερροφ	βερροιφ	βερραφ	βερραιφ	Î²ÎµÏÏÏ Ï†	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Ï†	βερρωφ
Abessiv	βερρεθ	βερρειθ	βερροθ	βερροιθ	βερραθ	βερραιθ	Î²ÎµÏÏÏ Î¸	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Î¸	βερρωθ
Essiv formal	βερρεγ	βερρειγ	βερρογ	βερροιγ	βερραγ	βερραιγ	Î²ÎµÏÏÏ Î³	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Î³	βερρωγ
Kausativ	βερρελ	βερρειλ	βερρολ	βερροιλ	βερραλ	βερραιλ	Î²ÎµÏÏÏ Î»	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Î»	βερρωλ
Substantivkasus
Genitiv	βερρεβ	βερρειβ	βερροβ	βερροιβ	βερραβ	βερραιβ	Î²ÎµÏÏÏ Î²	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Î²	βερρωβ
Essiv-modal	βερρεχ	βερρειχ	βερροχ	βερροιχ	βερραχ	βερραιχ	Î²ÎµÏÏÏ Ï‡	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βερρερ	βερρειρ	βερρορ	βερροιρ	βερραρ	βερραιρ	Î²ÎµÏÏÏ Ï	Î²ÎµÏÏÏ Î¹Ï	βερρωρ
Kasuslös form
	βερρε	βερρει	βερρο	βερροι	βερρα	βερραι	βερρÏ	Î²ÎµÏÏÏ Î¹	βερρω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från βερρα‎ (1 S)

βερριχα