παναω

Verb

παναω (παναω)

1. att åska
2. att stöna

Konjugering

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	πανὸ	πανὰι	πανὰ	πανὶ	παναω
Subjunktiv	πανὲ	πανεηὰι	πανεηὰ	πανὲι	πανεω
Optativ	πανειλὸ	πανειλὰι	πανειλὰ	πανειλὶ	πανειλαω
Jussiv	πανοχὸ	πανοχὰι	πανοχὰ	πανοχὶ	πανοχαω
Potentialis	παναγὸ	παναγὰι	παναγὰ	παναγὶ	παναγαω
Dubitativ	πανωπὸ	πανωπὰι	πανωπὰ	πανωπὶ	πανωπαω
Permissiv	πανιαωὸ	πανιαωὰι	πανιαωὰ	πανιαωὶ	πανιαωαω
Permissiv (extern)	πανωμὸ	πανωμὰι	πανωμὰ	πανωμὶ	πανωμαω
Admirativ	πανωκερὸ	πανωκερὰι	πανωκερὰ	πανωκερὶ	πανωκεραω
Imperativ	πανὺ	πανὺ		πανὺι

Se även

• πανοκα (“åska (fenomenet)”)