κἁκα

Etymologi

Lånat från engelska cargo (last)

Substantiv

κἁκα (κἁκα)

1. last, gods, vara
2. pryl, mackapär, föremål, apparat, maskin

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κἁκεν	κἁκειν	κἁκον	κἁκοιν	κἁκαν	κἁκαιν	κἁκυν	κἁκυιν	κἁκων
Ergativ	κἁκεϧ	κἁκειϧ	κἁκοϧ	κἁκοιϧ	κἁκαϧ	κἁκαιϧ	κἁκυϧ	κἁκυιϧ	κἁκωϧ
Dativ	κἁκεσ	κἁκεισ	κἁκοσ	κἁκοισ	κἁκασ	κἁκαισ	κἁκυσ	κἁκυισ	κἁκωσ
Lokativ	κἁκεμ	κἁκειμ	κἁκομ	κἁκοιμ	κἁκαμ	κἁκαιμ	κἁκυμ	κἁκυιμ	κἁκωμ
Ablativ	κἁκεϥ	κἁκειϥ	κἁκοϥ	κἁκοιϥ	κἁκαϥ	κἁκαιϥ	κἁκυϥ	κἁκυιϥ	κἁκωϥ
Instrumentalis	κἁκεφ	κἁκειφ	κἁκοφ	κἁκοιφ	κἁκαφ	κἁκαιφ	κἁκυφ	κἁκυιφ	κἁκωφ
Abessiv	κἁκεθ	κἁκειθ	κἁκοθ	κἁκοιθ	κἁκαθ	κἁκαιθ	κἁκυθ	κἁκυιθ	κἁκωθ
Essiv formal	κἁκεγ	κἁκειγ	κἁκογ	κἁκοιγ	κἁκαγ	κἁκαιγ	κἁκυγ	κἁκυιγ	κἁκωγ
Kausativ	κἁκελ	κἁκειλ	κἁκολ	κἁκοιλ	κἁκαλ	κἁκαιλ	κἁκυλ	κἁκυιλ	κἁκωλ
Substantivkasus
Genitiv	κἁκεβ	κἁκειβ	κἁκοβ	κἁκοιβ	κἁκαβ	κἁκαιβ	κἁκυβ	κἁκυιβ	κἁκωβ
Essiv-modal	κἁκεχ	κἁκειχ	κἁκοχ	κἁκοιχ	κἁκαχ	κἁκαιχ	κἁκυχ	κἁκυιχ	ωχ
Komitativ	κἁκερ	κἁκειρ	κἁκορ	κἁκοιρ	κἁκαρ	κἁκαιρ	κἁκυρ	κἁκυιρ	κἁκωρ
Kasuslös form
	κἁκε	κἁκει	κἁκο	κἁκοι	κἁκα	κἁκαι	κἁκυ	κἁκυι	κἁκω