ιτικα

Etymologi

ιταϛ (“svart”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

ιτικα (ιτικα)

1. svarthet, ondska

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ιτικεν	ιτικειν	ιτικον	ιτικοιν	ιτικαν	ιτικαιν	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î½	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Î½	ιτικων
Ergativ	ιτικεϧ	ιτικειϧ	ιτικοϧ	ιτικοιϧ	ιτικαϧ	ιτικαιϧ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Ï§	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Ï§	ιτικωϧ
Dativ	ιτικεσ	ιτικεισ	ιτικοσ	ιτικοισ	ιτικασ	ιτικαισ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Ïƒ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Ïƒ	ιτικωσ
Lokativ	ιτικεμ	ιτικειμ	ιτικομ	ιτικοιμ	ιτικαμ	ιτικαιμ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¼	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Î¼	ιτικωμ
Ablativ	ιτικεϥ	ιτικειϥ	ιτικοϥ	ιτικοιϥ	ιτικαϥ	ιτικαιϥ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Ï¥	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Ï¥	ιτικωϥ
Instrumentalis	ιτικεφ	ιτικειφ	ιτικοφ	ιτικοιφ	ιτικαφ	ιτικαιφ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Ï†	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Ï†	ιτικωφ
Abessiv	ιτικεθ	ιτικειθ	ιτικοθ	ιτικοιθ	ιτικαθ	ιτικαιθ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¸	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Î¸	ιτικωθ
Essiv formal	ιτικεγ	ιτικειγ	ιτικογ	ιτικοιγ	ιτικαγ	ιτικαιγ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î³	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Î³	ιτικωγ
Kausativ	ιτικελ	ιτικειλ	ιτικολ	ιτικοιλ	ιτικαλ	ιτικαιλ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î»	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Î»	ιτικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ιτικεβ	ιτικειβ	ιτικοβ	ιτικοιβ	ιτικαβ	ιτικαιβ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î²	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Î²	ιτικωβ
Essiv-modal	ιτικεχ	ιτικειχ	ιτικοχ	ιτικοιχ	ιτικαχ	ιτικαιχ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Ï‡	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ιτικερ	ιτικειρ	ιτικορ	ιτικοιρ	ιτικαρ	ιτικαιρ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Ï	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹Ï	ιτικωρ
Kasuslös form
	ιτικε	ιτικει	ιτικο	ιτικοι	ιτικα	ιτικαι	ιτικÏ	Î¹Ï„Î¹ÎºÏ Î¹	ιτικω