ιτικα

Etymologi

ιταϛ (“insida”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

ιτικα (ιτικα)

1. metod, sätt

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ιτικεν	ιτικειν	ιτικον	ιτικοιν	ιτικαν	ιτικαιν	ιτικυν	ιτικυιν	ιτικων
Ergativ	ιτικεϧ	ιτικειϧ	ιτικοϧ	ιτικοιϧ	ιτικαϧ	ιτικαιϧ	ιτικυϧ	ιτικυιϧ	ιτικωϧ
Dativ	ιτικεσ	ιτικεισ	ιτικοσ	ιτικοισ	ιτικασ	ιτικαισ	ιτικυσ	ιτικυισ	ιτικωσ
Lokativ	ιτικεμ	ιτικειμ	ιτικομ	ιτικοιμ	ιτικαμ	ιτικαιμ	ιτικυμ	ιτικυιμ	ιτικωμ
Ablativ	ιτικεϥ	ιτικειϥ	ιτικοϥ	ιτικοιϥ	ιτικαϥ	ιτικαιϥ	ιτικυϥ	ιτικυιϥ	ιτικωϥ
Instrumentalis	ιτικεφ	ιτικειφ	ιτικοφ	ιτικοιφ	ιτικαφ	ιτικαιφ	ιτικυφ	ιτικυιφ	ιτικωφ
Abessiv	ιτικεθ	ιτικειθ	ιτικοθ	ιτικοιθ	ιτικαθ	ιτικαιθ	ιτικυθ	ιτικυιθ	ιτικωθ
Essiv formal	ιτικεγ	ιτικειγ	ιτικογ	ιτικοιγ	ιτικαγ	ιτικαιγ	ιτικυγ	ιτικυιγ	ιτικωγ
Kausativ	ιτικελ	ιτικειλ	ιτικολ	ιτικοιλ	ιτικαλ	ιτικαιλ	ιτικυλ	ιτικυιλ	ιτικωλ
Substantivkasus
Genitiv	ιτικεβ	ιτικειβ	ιτικοβ	ιτικοιβ	ιτικαβ	ιτικαιβ	ιτικυβ	ιτικυιβ	ιτικωβ
Essiv-modal	ιτικεχ	ιτικειχ	ιτικοχ	ιτικοιχ	ιτικαχ	ιτικαιχ	ιτικυχ	ιτικυιχ	ωχ
Komitativ	ιτικερ	ιτικειρ	ιτικορ	ιτικοιρ	ιτικαρ	ιτικαιρ	ιτικυρ	ιτικυιρ	ιτικωρ
Kasuslös form
	ιτικε	ιτικει	ιτικο	ιτικοι	ιτικα	ιτικαι	ιτικυ	ιτικυι	ιτικω