νἑβικα

Etymologi

νἑβαω (“våga”) + -ικ (“abstrakt substantiv av verb”)

Substantiv

νἑβικα (νἑβικα)

1. mod

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	νἑβικεν	νἑβικειν	νἑβικον	νἑβικοιν	νἑβικαν	νἑβικαιν	νἑβικυν	νἑβικυιν	νἑβικων
Ergativ	νἑβικεϧ	νἑβικειϧ	νἑβικοϧ	νἑβικοιϧ	νἑβικαϧ	νἑβικαιϧ	νἑβικυϧ	νἑβικυιϧ	νἑβικωϧ
Dativ	νἑβικεσ	νἑβικεισ	νἑβικοσ	νἑβικοισ	νἑβικασ	νἑβικαισ	νἑβικυσ	νἑβικυισ	νἑβικωσ
Lokativ	νἑβικεμ	νἑβικειμ	νἑβικομ	νἑβικοιμ	νἑβικαμ	νἑβικαιμ	νἑβικυμ	νἑβικυιμ	νἑβικωμ
Ablativ	νἑβικεϥ	νἑβικειϥ	νἑβικοϥ	νἑβικοιϥ	νἑβικαϥ	νἑβικαιϥ	νἑβικυϥ	νἑβικυιϥ	νἑβικωϥ
Instrumentalis	νἑβικεφ	νἑβικειφ	νἑβικοφ	νἑβικοιφ	νἑβικαφ	νἑβικαιφ	νἑβικυφ	νἑβικυιφ	νἑβικωφ
Abessiv	νἑβικεθ	νἑβικειθ	νἑβικοθ	νἑβικοιθ	νἑβικαθ	νἑβικαιθ	νἑβικυθ	νἑβικυιθ	νἑβικωθ
Essiv formal	νἑβικεγ	νἑβικειγ	νἑβικογ	νἑβικοιγ	νἑβικαγ	νἑβικαιγ	νἑβικυγ	νἑβικυιγ	νἑβικωγ
Kausativ	νἑβικελ	νἑβικειλ	νἑβικολ	νἑβικοιλ	νἑβικαλ	νἑβικαιλ	νἑβικυλ	νἑβικυιλ	νἑβικωλ
Substantivkasus
Genitiv	νἑβικεβ	νἑβικειβ	νἑβικοβ	νἑβικοιβ	νἑβικαβ	νἑβικαιβ	νἑβικυβ	νἑβικυιβ	νἑβικωβ
Essiv-modal	νἑβικεχ	νἑβικειχ	νἑβικοχ	νἑβικοιχ	νἑβικαχ	νἑβικαιχ	νἑβικυχ	νἑβικυιχ	ωχ
Komitativ	νἑβικερ	νἑβικειρ	νἑβικορ	νἑβικοιρ	νἑβικαρ	νἑβικαιρ	νἑβικυρ	νἑβικυιρ	νἑβικωρ
Kasuslös form
	νἑβικε	νἑβικει	νἑβικο	νἑβικοι	νἑβικα	νἑβικαι	νἑβικυ	νἑβικυι	νἑβικω