ωτοκα

Etymologi

ωταω (“rotera”) + -οκ (“konkret”)

Substantiv

ωτοκα (ωτοκα)

1. klot

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ωτοκεν	ωτοκειν	ωτοκον	ωτοκοιν	ωτοκαν	ωτοκαιν	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î½	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Î½	ωτοκων
Ergativ	ωτοκεϧ	ωτοκειϧ	ωτοκοϧ	ωτοκοιϧ	ωτοκαϧ	ωτοκαιϧ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Ï§	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Ï§	ωτοκωϧ
Dativ	ωτοκεσ	ωτοκεισ	ωτοκοσ	ωτοκοισ	ωτοκασ	ωτοκαισ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Ïƒ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Ïƒ	ωτοκωσ
Lokativ	ωτοκεμ	ωτοκειμ	ωτοκομ	ωτοκοιμ	ωτοκαμ	ωτοκαιμ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¼	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Î¼	ωτοκωμ
Ablativ	ωτοκεϥ	ωτοκειϥ	ωτοκοϥ	ωτοκοιϥ	ωτοκαϥ	ωτοκαιϥ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Ï¥	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Ï¥	ωτοκωϥ
Instrumentalis	ωτοκεφ	ωτοκειφ	ωτοκοφ	ωτοκοιφ	ωτοκαφ	ωτοκαιφ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Ï†	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Ï†	ωτοκωφ
Abessiv	ωτοκεθ	ωτοκειθ	ωτοκοθ	ωτοκοιθ	ωτοκαθ	ωτοκαιθ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¸	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Î¸	ωτοκωθ
Essiv formal	ωτοκεγ	ωτοκειγ	ωτοκογ	ωτοκοιγ	ωτοκαγ	ωτοκαιγ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î³	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Î³	ωτοκωγ
Kausativ	ωτοκελ	ωτοκειλ	ωτοκολ	ωτοκοιλ	ωτοκαλ	ωτοκαιλ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î»	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Î»	ωτοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	ωτοκεβ	ωτοκειβ	ωτοκοβ	ωτοκοιβ	ωτοκαβ	ωτοκαιβ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î²	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Î²	ωτοκωβ
Essiv-modal	ωτοκεχ	ωτοκειχ	ωτοκοχ	ωτοκοιχ	ωτοκαχ	ωτοκαιχ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Ï‡	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ωτοκερ	ωτοκειρ	ωτοκορ	ωτοκοιρ	ωτοκαρ	ωτοκαιρ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Ï	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹Ï	ωτοκωρ
Kasuslös form
	ωτοκε	ωτοκει	ωτοκο	ωτοκοι	ωτοκα	ωτοκαι	ωτοκÏ	Ï‰Ï„Î¿ÎºÏ Î¹	ωτοκω