σικα

Etymologi

σαω (“göra”) + -ικ (“abstrakt av verb”)

Substantiv

σικα (σικα)

1. aktion
2. händelse, event

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σικεν	σικειν	σικον	σικοιν	σικαν	σικαιν	σικυν	σικυιν	σικων
Ergativ	σικεϧ	σικειϧ	σικοϧ	σικοιϧ	σικαϧ	σικαιϧ	σικυϧ	σικυιϧ	σικωϧ
Dativ	σικεσ	σικεισ	σικοσ	σικοισ	σικασ	σικαισ	σικυσ	σικυισ	σικωσ
Lokativ	σικεμ	σικειμ	σικομ	σικοιμ	σικαμ	σικαιμ	σικυμ	σικυιμ	σικωμ
Ablativ	σικεϥ	σικειϥ	σικοϥ	σικοιϥ	σικαϥ	σικαιϥ	σικυϥ	σικυιϥ	σικωϥ
Instrumentalis	σικεφ	σικειφ	σικοφ	σικοιφ	σικαφ	σικαιφ	σικυφ	σικυιφ	σικωφ
Abessiv	σικεθ	σικειθ	σικοθ	σικοιθ	σικαθ	σικαιθ	σικυθ	σικυιθ	σικωθ
Essiv formal	σικεγ	σικειγ	σικογ	σικοιγ	σικαγ	σικαιγ	σικυγ	σικυιγ	σικωγ
Kausativ	σικελ	σικειλ	σικολ	σικοιλ	σικαλ	σικαιλ	σικυλ	σικυιλ	σικωλ
Substantivkasus
Genitiv	σικεβ	σικειβ	σικοβ	σικοιβ	σικαβ	σικαιβ	σικυβ	σικυιβ	σικωβ
Essiv-modal	σικεχ	σικειχ	σικοχ	σικοιχ	σικαχ	σικαιχ	σικυχ	σικυιχ	ωχ
Komitativ	σικερ	σικειρ	σικορ	σικοιρ	σικαρ	σικαιρ	σικυρ	σικυιρ	σικωρ
Kasuslös form
	σικε	σικει	σικο	σικοι	σικα	σικαι	σικυ	σικυι	σικω