ιινσἁγα

Etymologi

ινα (“sol”) + -σἁγ (“ett objekt och dess bihang”) ('ι' dubbleras för att bevara lång vokal)

Substantiv

ιινσἁγα (ιινσἁγα)

1. ett solsystem

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ιινσἁγεν	ιινσἁγειν	ιινσἁγον	ιινσἁγοιν	ιινσἁγαν	ιινσἁγαιν	ιινσἁγυν	ιινσἁγυιν	ιινσἁγων
Ergativ	ιινσἁγεϧ	ιινσἁγειϧ	ιινσἁγοϧ	ιινσἁγοιϧ	ιινσἁγαϧ	ιινσἁγαιϧ	ιινσἁγυϧ	ιινσἁγυιϧ	ιινσἁγωϧ
Dativ	ιινσἁγεσ	ιινσἁγεισ	ιινσἁγοσ	ιινσἁγοισ	ιινσἁγασ	ιινσἁγαισ	ιινσἁγυσ	ιινσἁγυισ	ιινσἁγωσ
Lokativ	ιινσἁγεμ	ιινσἁγειμ	ιινσἁγομ	ιινσἁγοιμ	ιινσἁγαμ	ιινσἁγαιμ	ιινσἁγυμ	ιινσἁγυιμ	ιινσἁγωμ
Ablativ	ιινσἁγεϥ	ιινσἁγειϥ	ιινσἁγοϥ	ιινσἁγοιϥ	ιινσἁγαϥ	ιινσἁγαιϥ	ιινσἁγυϥ	ιινσἁγυιϥ	ιινσἁγωϥ
Instrumentalis	ιινσἁγεφ	ιινσἁγειφ	ιινσἁγοφ	ιινσἁγοιφ	ιινσἁγαφ	ιινσἁγαιφ	ιινσἁγυφ	ιινσἁγυιφ	ιινσἁγωφ
Abessiv	ιινσἁγεθ	ιινσἁγειθ	ιινσἁγοθ	ιινσἁγοιθ	ιινσἁγαθ	ιινσἁγαιθ	ιινσἁγυθ	ιινσἁγυιθ	ιινσἁγωθ
Essiv formal	ιινσἁγεγ	ιινσἁγειγ	ιινσἁγογ	ιινσἁγοιγ	ιινσἁγαγ	ιινσἁγαιγ	ιινσἁγυγ	ιινσἁγυιγ	ιινσἁγωγ
Kausativ	ιινσἁγελ	ιινσἁγειλ	ιινσἁγολ	ιινσἁγοιλ	ιινσἁγαλ	ιινσἁγαιλ	ιινσἁγυλ	ιινσἁγυιλ	ιινσἁγωλ
Substantivkasus
Genitiv	ιινσἁγεβ	ιινσἁγειβ	ιινσἁγοβ	ιινσἁγοιβ	ιινσἁγαβ	ιινσἁγαιβ	ιινσἁγυβ	ιινσἁγυιβ	ιινσἁγωβ
Essiv-modal	ιινσἁγεχ	ιινσἁγειχ	ιινσἁγοχ	ιινσἁγοιχ	ιινσἁγαχ	ιινσἁγαιχ	ιινσἁγυχ	ιινσἁγυιχ	ωχ
Komitativ	ιινσἁγερ	ιινσἁγειρ	ιινσἁγορ	ιινσἁγοιρ	ιινσἁγαρ	ιινσἁγαιρ	ιινσἁγυρ	ιινσἁγυιρ	ιινσἁγωρ
Kasuslös form
	ιινσἁγε	ιινσἁγει	ιινσἁγο	ιινσἁγοι	ιινσἁγα	ιινσἁγαι	ιινσἁγυ	ιινσἁγυι	ιινσἁγω