ϣοιφαω

Verb

ϣοιφαω (ϣοιφαω)

1. att gilla, att vara intresserad av
2. beundra

Konjugation

	Gnomisk presens	Presens realis	Preteritum	Futurum	Infinitiv
Indikativ	ϣοιφὸ	ϣοιφὰι	ϣοιφὰ	ϣοιφὶ	ϣοιφαω
Subjunktiv	ϣοιφὲ	ϣοιφεηὰι	ϣοιφεηὰ	ϣοιφὲι	ϣοιφεω
Optativ	ϣοιφειλὸ	ϣοιφειλὰι	ϣοιφειλὰ	ϣοιφειλὶ	ϣοιφειλαω
Jussiv	ϣοιφοχὸ	ϣοιφοχὰι	ϣοιφοχὰ	ϣοιφοχὶ	ϣοιφοχαω
Potentialis	ϣοιφαγὸ	ϣοιφαγὰι	ϣοιφαγὰ	ϣοιφαγὶ	ϣοιφαγαω
Dubitativ	ϣοιφωπὸ	ϣοιφωπὰι	ϣοιφωπὰ	ϣοιφωπὶ	ϣοιφωπαω
Permissiv	ϣοιφιαωὸ	ϣοιφιαωὰι	ϣοιφιαωὰ	ϣοιφιαωὶ	ϣοιφιαωαω
Permissiv (extern)	ϣοιφωμὸ	ϣοιφωμὰι	ϣοιφωμὰ	ϣοιφωμὶ	ϣοιφωμαω
Admirativ	ϣοιφωκερὸ	ϣοιφωκερὰι	ϣοιφωκερὰ	ϣοιφωκερὶ	ϣοιφωκεραω
Imperativ	ϣοιφὺ	ϣοιφὺ		ϣοιφὺι