ωσεινι

Etymologi

ωσα (“utsida”) + -εινι (“land”)

Substantiv

ωσεινι (ωσεινι)

1. utlandet, utrikes

Deklination

Inflektion
	Verbkasus									Substantivkasus
Kasuslös form	Absolutiv	Ergativ	Dativ	Lokativ	Ablativ	Instrumentalis	Abessiv	Essiv formal	Kausativ	Genitiv	Essiv-modal	Komitativ
ωσεινι	ωσεινιν	ωσεινιϧ	ωσεινισ	ωσεινιμ	ωσεινιϥ	ωσεινιφ	ωσεινιθ	ωσεινιγ	ωσεινιλ	ωσεινιβ	ωσεινιχ	ωσεινιρ

Se även

• μοννεινι (“inrikes”)