φὡνοκα

Etymologi

φὡναϛ (“tidigare”) + -οκ (“konkret”)

Substantiv

φὡνοκα (φὡνοκα)

1. historik

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	φὡνοκεν	φὡνοκειν	φὡνοκον	φὡνοκοιν	φὡνοκαν	φὡνοκαιν	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î½	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Î½	φὡνοκων
Ergativ	φὡνοκεϧ	φὡνοκειϧ	φὡνοκοϧ	φὡνοκοιϧ	φὡνοκαϧ	φὡνοκαιϧ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Ï§	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Ï§	φὡνοκωϧ
Dativ	φὡνοκεσ	φὡνοκεισ	φὡνοκοσ	φὡνοκοισ	φὡνοκασ	φὡνοκαισ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Ïƒ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Ïƒ	φὡνοκωσ
Lokativ	φὡνοκεμ	φὡνοκειμ	φὡνοκομ	φὡνοκοιμ	φὡνοκαμ	φὡνοκαιμ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¼	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Î¼	φὡνοκωμ
Ablativ	φὡνοκεϥ	φὡνοκειϥ	φὡνοκοϥ	φὡνοκοιϥ	φὡνοκαϥ	φὡνοκαιϥ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Ï¥	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Ï¥	φὡνοκωϥ
Instrumentalis	φὡνοκεφ	φὡνοκειφ	φὡνοκοφ	φὡνοκοιφ	φὡνοκαφ	φὡνοκαιφ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Ï†	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Ï†	φὡνοκωφ
Abessiv	φὡνοκεθ	φὡνοκειθ	φὡνοκοθ	φὡνοκοιθ	φὡνοκαθ	φὡνοκαιθ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¸	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Î¸	φὡνοκωθ
Essiv formal	φὡνοκεγ	φὡνοκειγ	φὡνοκογ	φὡνοκοιγ	φὡνοκαγ	φὡνοκαιγ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î³	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Î³	φὡνοκωγ
Kausativ	φὡνοκελ	φὡνοκειλ	φὡνοκολ	φὡνοκοιλ	φὡνοκαλ	φὡνοκαιλ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î»	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Î»	φὡνοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	φὡνοκεβ	φὡνοκειβ	φὡνοκοβ	φὡνοκοιβ	φὡνοκαβ	φὡνοκαιβ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î²	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Î²	φὡνοκωβ
Essiv-modal	φὡνοκεχ	φὡνοκειχ	φὡνοκοχ	φὡνοκοιχ	φὡνοκαχ	φὡνοκαιχ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Ï‡	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	φὡνοκερ	φὡνοκειρ	φὡνοκορ	φὡνοκοιρ	φὡνοκαρ	φὡνοκαιρ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Ï	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹Ï	φὡνοκωρ
Kasuslös form
	φὡνοκε	φὡνοκει	φὡνοκο	φὡνοκοι	φὡνοκα	φὡνοκαι	φὡνοκÏ	Ï†á½¡Î½Î¿ÎºÏ Î¹	φὡνοκω

Härledningar

Gonjoniska lexem härledda från φὡνοκα‎ (1 S)

φὡνονικωασι

Se även

• φὡνικα (“historia”)