τὑκσοκα

Etymologi

τὑκσαω (“tända”) + -οκ (“konkret”)

Substantiv

τὑκσοκα (τὑκσοκα)

1. gnista

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	τὑκσοκεν	τὑκσοκειν	τὑκσοκον	τὑκσοκοιν	τὑκσοκαν	τὑκσοκαιν	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î½	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Î½	τὑκσοκων
Ergativ	τὑκσοκεϧ	τὑκσοκειϧ	τὑκσοκοϧ	τὑκσοκοιϧ	τὑκσοκαϧ	τὑκσοκαιϧ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Ï§	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Ï§	τὑκσοκωϧ
Dativ	τὑκσοκεσ	τὑκσοκεισ	τὑκσοκοσ	τὑκσοκοισ	τὑκσοκασ	τὑκσοκαισ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Ïƒ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Ïƒ	τὑκσοκωσ
Lokativ	τὑκσοκεμ	τὑκσοκειμ	τὑκσοκομ	τὑκσοκοιμ	τὑκσοκαμ	τὑκσοκαιμ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¼	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Î¼	τὑκσοκωμ
Ablativ	τὑκσοκεϥ	τὑκσοκειϥ	τὑκσοκοϥ	τὑκσοκοιϥ	τὑκσοκαϥ	τὑκσοκαιϥ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Ï¥	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Ï¥	τὑκσοκωϥ
Instrumentalis	τὑκσοκεφ	τὑκσοκειφ	τὑκσοκοφ	τὑκσοκοιφ	τὑκσοκαφ	τὑκσοκαιφ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Ï†	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Ï†	τὑκσοκωφ
Abessiv	τὑκσοκεθ	τὑκσοκειθ	τὑκσοκοθ	τὑκσοκοιθ	τὑκσοκαθ	τὑκσοκαιθ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¸	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Î¸	τὑκσοκωθ
Essiv formal	τὑκσοκεγ	τὑκσοκειγ	τὑκσοκογ	τὑκσοκοιγ	τὑκσοκαγ	τὑκσοκαιγ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î³	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Î³	τὑκσοκωγ
Kausativ	τὑκσοκελ	τὑκσοκειλ	τὑκσοκολ	τὑκσοκοιλ	τὑκσοκαλ	τὑκσοκαιλ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î»	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Î»	τὑκσοκωλ
Substantivkasus
Genitiv	τὑκσοκεβ	τὑκσοκειβ	τὑκσοκοβ	τὑκσοκοιβ	τὑκσοκαβ	τὑκσοκαιβ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î²	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Î²	τὑκσοκωβ
Essiv-modal	τὑκσοκεχ	τὑκσοκειχ	τὑκσοκοχ	τὑκσοκοιχ	τὑκσοκαχ	τὑκσοκαιχ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Ï‡	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	τὑκσοκερ	τὑκσοκειρ	τὑκσοκορ	τὑκσοκοιρ	τὑκσοκαρ	τὑκσοκαιρ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Ï	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹Ï	τὑκσοκωρ
Kasuslös form
	τὑκσοκε	τὑκσοκει	τὑκσοκο	τὑκσοκοι	τὑκσοκα	τὑκσοκαι	τὑκσοκÏ	Ï„á½‘ÎºÏƒÎ¿ÎºÏ Î¹	τὑκσοκω