σιπριχα

Substantiv

σιπριχα (σιπριχα)

1. stil, mode

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σιπριχεν	σιπριχειν	σιπριχον	σιπριχοιν	σιπριχαν	σιπριχαιν	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î½	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Î½	σιπριχων
Ergativ	σιπριχεϧ	σιπριχειϧ	σιπριχοϧ	σιπριχοιϧ	σιπριχαϧ	σιπριχαιϧ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Ï§	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï§	σιπριχωϧ
Dativ	σιπριχεσ	σιπριχεισ	σιπριχοσ	σιπριχοισ	σιπριχασ	σιπριχαισ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Ïƒ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Ïƒ	σιπριχωσ
Lokativ	σιπριχεμ	σιπριχειμ	σιπριχομ	σιπριχοιμ	σιπριχαμ	σιπριχαιμ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¼	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Î¼	σιπριχωμ
Ablativ	σιπριχεϥ	σιπριχειϥ	σιπριχοϥ	σιπριχοιϥ	σιπριχαϥ	σιπριχαιϥ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Ï¥	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï¥	σιπριχωϥ
Instrumentalis	σιπριχεφ	σιπριχειφ	σιπριχοφ	σιπριχοιφ	σιπριχαφ	σιπριχαιφ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Ï†	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï†	σιπριχωφ
Abessiv	σιπριχεθ	σιπριχειθ	σιπριχοθ	σιπριχοιθ	σιπριχαθ	σιπριχαιθ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¸	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Î¸	σιπριχωθ
Essiv formal	σιπριχεγ	σιπριχειγ	σιπριχογ	σιπριχοιγ	σιπριχαγ	σιπριχαιγ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î³	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Î³	σιπριχωγ
Kausativ	σιπριχελ	σιπριχειλ	σιπριχολ	σιπριχοιλ	σιπριχαλ	σιπριχαιλ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î»	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Î»	σιπριχωλ
Substantivkasus
Genitiv	σιπριχεβ	σιπριχειβ	σιπριχοβ	σιπριχοιβ	σιπριχαβ	σιπριχαιβ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î²	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Î²	σιπριχωβ
Essiv-modal	σιπριχεχ	σιπριχειχ	σιπριχοχ	σιπριχοιχ	σιπριχαχ	σιπριχαιχ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Ï‡	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	σιπριχερ	σιπριχειρ	σιπριχορ	σιπριχοιρ	σιπριχαρ	σιπριχαιρ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Ï	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹Ï	σιπριχωρ
Kasuslös form
	σιπριχε	σιπριχει	σιπριχο	σιπριχοι	σιπριχα	σιπριχαι	σιπριχÏ	ÏƒÎ¹Ï€ÏÎ¹Ï‡Ï Î¹	σιπριχω