σεκα

Etymologi

σαω (“göra”) + -εκ (“person som”)

Substantiv

σεκα (σεκα)

1. agent, utförare (person)
2. användare
3. skapare, grundare

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	σεκεν	σεκειν	σεκον	σεκοιν	σεκαν	σεκαιν	ÏƒÎµÎºÏ Î½	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î½	σεκων
Ergativ	σεκεϧ	σεκειϧ	σεκοϧ	σεκοιϧ	σεκαϧ	σεκαιϧ	ÏƒÎµÎºÏ Ï§	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï§	σεκωϧ
Dativ	σεκεσ	σεκεισ	σεκοσ	σεκοισ	σεκασ	σεκαισ	ÏƒÎµÎºÏ Ïƒ	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ïƒ	σεκωσ
Lokativ	σεκεμ	σεκειμ	σεκομ	σεκοιμ	σεκαμ	σεκαιμ	ÏƒÎµÎºÏ Î¼	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î¼	σεκωμ
Ablativ	σεκεϥ	σεκειϥ	σεκοϥ	σεκοιϥ	σεκαϥ	σεκαιϥ	ÏƒÎµÎºÏ Ï¥	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï¥	σεκωϥ
Instrumentalis	σεκεφ	σεκειφ	σεκοφ	σεκοιφ	σεκαφ	σεκαιφ	ÏƒÎµÎºÏ Ï†	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï†	σεκωφ
Abessiv	σεκεθ	σεκειθ	σεκοθ	σεκοιθ	σεκαθ	σεκαιθ	ÏƒÎµÎºÏ Î¸	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î¸	σεκωθ
Essiv formal	σεκεγ	σεκειγ	σεκογ	σεκοιγ	σεκαγ	σεκαιγ	ÏƒÎµÎºÏ Î³	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î³	σεκωγ
Kausativ	σεκελ	σεκειλ	σεκολ	σεκοιλ	σεκαλ	σεκαιλ	ÏƒÎµÎºÏ Î»	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î»	σεκωλ
Substantivkasus
Genitiv	σεκεβ	σεκειβ	σεκοβ	σεκοιβ	σεκαβ	σεκαιβ	ÏƒÎµÎºÏ Î²	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Î²	σεκωβ
Essiv-modal	σεκεχ	σεκειχ	σεκοχ	σεκοιχ	σεκαχ	σεκαιχ	ÏƒÎµÎºÏ Ï‡	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	σεκερ	σεκειρ	σεκορ	σεκοιρ	σεκαρ	σεκαιρ	ÏƒÎµÎºÏ Ï	ÏƒÎµÎºÏ Î¹Ï	σεκωρ
Kasuslös form
	σεκε	σεκει	σεκο	σεκοι	σεκα	σεκαι	σεκÏ	ÏƒÎµÎºÏ Î¹	σεκω