ριρα

Substantiv

ριρα (ριρα)

1. regn

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	ριρεν	ριρειν	ριρον	ριροιν	ριραν	ριραιν	ÏÎ¹ÏÏ Î½	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Î½	ριρων
Ergativ	ριρεϧ	ριρειϧ	ριροϧ	ριροιϧ	ριραϧ	ριραιϧ	ÏÎ¹ÏÏ Ï§	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Ï§	ριρωϧ
Dativ	ριρεσ	ριρεισ	ριροσ	ριροισ	ριρασ	ριραισ	ÏÎ¹ÏÏ Ïƒ	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Ïƒ	ριρωσ
Lokativ	ριρεμ	ριρειμ	ριρομ	ριροιμ	ριραμ	ριραιμ	ÏÎ¹ÏÏ Î¼	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Î¼	ριρωμ
Ablativ	ριρεϥ	ριρειϥ	ριροϥ	ριροιϥ	ριραϥ	ριραιϥ	ÏÎ¹ÏÏ Ï¥	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Ï¥	ριρωϥ
Instrumentalis	ριρεφ	ριρειφ	ριροφ	ριροιφ	ριραφ	ριραιφ	ÏÎ¹ÏÏ Ï†	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Ï†	ριρωφ
Abessiv	ριρεθ	ριρειθ	ριροθ	ριροιθ	ριραθ	ριραιθ	ÏÎ¹ÏÏ Î¸	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Î¸	ριρωθ
Essiv formal	ριρεγ	ριρειγ	ριρογ	ριροιγ	ριραγ	ριραιγ	ÏÎ¹ÏÏ Î³	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Î³	ριρωγ
Kausativ	ριρελ	ριρειλ	ριρολ	ριροιλ	ριραλ	ριραιλ	ÏÎ¹ÏÏ Î»	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Î»	ριρωλ
Substantivkasus
Genitiv	ριρεβ	ριρειβ	ριροβ	ριροιβ	ριραβ	ριραιβ	ÏÎ¹ÏÏ Î²	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Î²	ριρωβ
Essiv-modal	ριρεχ	ριρειχ	ριροχ	ριροιχ	ριραχ	ριραιχ	ÏÎ¹ÏÏ Ï‡	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	ριρερ	ριρειρ	ριρορ	ριροιρ	ριραρ	ριραιρ	ÏÎ¹ÏÏ Ï	ÏÎ¹ÏÏ Î¹Ï	ριρωρ
Kasuslös form
	ριρε	ριρει	ριρο	ριροι	ριρα	ριραι	ριρÏ	ÏÎ¹ÏÏ Î¹	ριρω