μαcαρωκι

Etymologi

Från Lånat från ungerska magyar (ungersk) + -ωκι (“"-ska", språk”)

Substantiv

μαcαρωκι (μαcαρωκι)

1. ungerska (språk)

Deklination

Inflektion
	Verbkasus									Substantivkasus
Kasuslös form	Absolutiv	Ergativ	Dativ	Lokativ	Ablativ	Instrumentalis	Abessiv	Essiv formal	Kausativ	Genitiv	Essiv-modal	Komitativ
μαcαρωκι	μαcαρωκιν	μαcαρωκιϧ	μαcαρωκισ	μαcαρωκιμ	μαcαρωκιϥ	μαcαρωκιφ	μαcαρωκιθ	μαcαρωκιγ	μαcαρωκιλ	μαcαρωκιβ	μαcαρωκιχ	μαcαρωκιρ