κοϙοχα

Κοϙοχε.

Etymologi

Lånat från tlingit g̱ooch (varg)

Substantiv

κοϙοχα (κοϙοχα)

1. varg

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κοϙοχεν	κοϙοχειν	κοϙοχον	κοϙοχοιν	κοϙοχαν	κοϙοχαιν	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î½	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Î½	κοϙοχων
Ergativ	κοϙοχεϧ	κοϙοχειϧ	κοϙοχοϧ	κοϙοχοιϧ	κοϙοχαϧ	κοϙοχαιϧ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Ï§	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Ï§	κοϙοχωϧ
Dativ	κοϙοχεσ	κοϙοχεισ	κοϙοχοσ	κοϙοχοισ	κοϙοχασ	κοϙοχαισ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Ïƒ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Ïƒ	κοϙοχωσ
Lokativ	κοϙοχεμ	κοϙοχειμ	κοϙοχομ	κοϙοχοιμ	κοϙοχαμ	κοϙοχαιμ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¼	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Î¼	κοϙοχωμ
Ablativ	κοϙοχεϥ	κοϙοχειϥ	κοϙοχοϥ	κοϙοχοιϥ	κοϙοχαϥ	κοϙοχαιϥ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Ï¥	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Ï¥	κοϙοχωϥ
Instrumentalis	κοϙοχεφ	κοϙοχειφ	κοϙοχοφ	κοϙοχοιφ	κοϙοχαφ	κοϙοχαιφ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Ï†	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Ï†	κοϙοχωφ
Abessiv	κοϙοχεθ	κοϙοχειθ	κοϙοχοθ	κοϙοχοιθ	κοϙοχαθ	κοϙοχαιθ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¸	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Î¸	κοϙοχωθ
Essiv formal	κοϙοχεγ	κοϙοχειγ	κοϙοχογ	κοϙοχοιγ	κοϙοχαγ	κοϙοχαιγ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î³	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Î³	κοϙοχωγ
Kausativ	κοϙοχελ	κοϙοχειλ	κοϙοχολ	κοϙοχοιλ	κοϙοχαλ	κοϙοχαιλ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î»	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Î»	κοϙοχωλ
Substantivkasus
Genitiv	κοϙοχεβ	κοϙοχειβ	κοϙοχοβ	κοϙοχοιβ	κοϙοχαβ	κοϙοχαιβ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î²	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Î²	κοϙοχωβ
Essiv-modal	κοϙοχεχ	κοϙοχειχ	κοϙοχοχ	κοϙοχοιχ	κοϙοχαχ	κοϙοχαιχ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Ï‡	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	κοϙοχερ	κοϙοχειρ	κοϙοχορ	κοϙοχοιρ	κοϙοχαρ	κοϙοχαιρ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Ï	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹Ï	κοϙοχωρ
Kasuslös form
	κοϙοχε	κοϙοχει	κοϙοχο	κοϙοχοι	κοϙοχα	κοϙοχαι	κοϙοχÏ	ÎºÎ¿Ï™Î¿Ï‡Ï Î¹	κοϙοχω