κορπα

Etymologi

Lånat från latin corbis (korg)

Substantiv

κορπα (κορπα)

1. korg

   korg full av genitiv

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κορπεν	κορπειν	κορπον	κορποιν	κορπαν	κορπαιν	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î½	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Î½	κορπων
Ergativ	κορπεϧ	κορπειϧ	κορποϧ	κορποιϧ	κορπαϧ	κορπαιϧ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Ï§	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Ï§	κορπωϧ
Dativ	κορπεσ	κορπεισ	κορποσ	κορποισ	κορπασ	κορπαισ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Ïƒ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Ïƒ	κορπωσ
Lokativ	κορπεμ	κορπειμ	κορπομ	κορποιμ	κορπαμ	κορπαιμ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¼	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Î¼	κορπωμ
Ablativ	κορπεϥ	κορπειϥ	κορποϥ	κορποιϥ	κορπαϥ	κορπαιϥ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Ï¥	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Ï¥	κορπωϥ
Instrumentalis	κορπεφ	κορπειφ	κορποφ	κορποιφ	κορπαφ	κορπαιφ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Ï†	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Ï†	κορπωφ
Abessiv	κορπεθ	κορπειθ	κορποθ	κορποιθ	κορπαθ	κορπαιθ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¸	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Î¸	κορπωθ
Essiv formal	κορπεγ	κορπειγ	κορπογ	κορποιγ	κορπαγ	κορπαιγ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î³	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Î³	κορπωγ
Kausativ	κορπελ	κορπειλ	κορπολ	κορποιλ	κορπαλ	κορπαιλ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î»	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Î»	κορπωλ
Substantivkasus
Genitiv	κορπεβ	κορπειβ	κορποβ	κορποιβ	κορπαβ	κορπαιβ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î²	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Î²	κορπωβ
Essiv-modal	κορπεχ	κορπειχ	κορποχ	κορποιχ	κορπαχ	κορπαιχ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Ï‡	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	κορπερ	κορπειρ	κορπορ	κορποιρ	κορπαρ	κορπαιρ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Ï	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹Ï	κορπωρ
Kasuslös form
	κορπε	κορπει	κορπο	κορποι	κορπα	κορπαι	κορπÏ	ÎºÎ¿ÏÏ€Ï Î¹	κορπω