κοδια

Substantiv

κοδια (κοδια)

1. piano

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κοδιεν	κοδιειν	κοδιον	κοδιοιν	κοδιαν	κοδιαιν	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î½	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Î½	κοδιων
Ergativ	κοδιεϧ	κοδιειϧ	κοδιοϧ	κοδιοιϧ	κοδιαϧ	κοδιαιϧ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Ï§	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Ï§	κοδιωϧ
Dativ	κοδιεσ	κοδιεισ	κοδιοσ	κοδιοισ	κοδιασ	κοδιαισ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Ïƒ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Ïƒ	κοδιωσ
Lokativ	κοδιεμ	κοδιειμ	κοδιομ	κοδιοιμ	κοδιαμ	κοδιαιμ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¼	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Î¼	κοδιωμ
Ablativ	κοδιεϥ	κοδιειϥ	κοδιοϥ	κοδιοιϥ	κοδιαϥ	κοδιαιϥ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Ï¥	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Ï¥	κοδιωϥ
Instrumentalis	κοδιεφ	κοδιειφ	κοδιοφ	κοδιοιφ	κοδιαφ	κοδιαιφ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Ï†	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Ï†	κοδιωφ
Abessiv	κοδιεθ	κοδιειθ	κοδιοθ	κοδιοιθ	κοδιαθ	κοδιαιθ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¸	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Î¸	κοδιωθ
Essiv formal	κοδιεγ	κοδιειγ	κοδιογ	κοδιοιγ	κοδιαγ	κοδιαιγ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î³	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Î³	κοδιωγ
Kausativ	κοδιελ	κοδιειλ	κοδιολ	κοδιοιλ	κοδιαλ	κοδιαιλ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î»	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Î»	κοδιωλ
Substantivkasus
Genitiv	κοδιεβ	κοδιειβ	κοδιοβ	κοδιοιβ	κοδιαβ	κοδιαιβ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î²	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Î²	κοδιωβ
Essiv-modal	κοδιεχ	κοδιειχ	κοδιοχ	κοδιοιχ	κοδιαχ	κοδιαιχ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Ï‡	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	κοδιερ	κοδιειρ	κοδιορ	κοδιοιρ	κοδιαρ	κοδιαιρ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Ï	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹Ï	κοδιωρ
Kasuslös form
	κοδιε	κοδιει	κοδιο	κοδιοι	κοδια	κοδιαι	κοδιÏ	ÎºÎ¿Î´Î¹Ï Î¹	κοδιω