κοδα

Substantiv

κοδα (κοδα)

1. en axel (ej anatomi)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	κοδεν	κοδειν	κοδον	κοδοιν	κοδαν	κοδαιν	ÎºÎ¿Î´Ï Î½	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Î½	κοδων
Ergativ	κοδεϧ	κοδειϧ	κοδοϧ	κοδοιϧ	κοδαϧ	κοδαιϧ	ÎºÎ¿Î´Ï Ï§	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Ï§	κοδωϧ
Dativ	κοδεσ	κοδεισ	κοδοσ	κοδοισ	κοδασ	κοδαισ	ÎºÎ¿Î´Ï Ïƒ	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Ïƒ	κοδωσ
Lokativ	κοδεμ	κοδειμ	κοδομ	κοδοιμ	κοδαμ	κοδαιμ	ÎºÎ¿Î´Ï Î¼	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Î¼	κοδωμ
Ablativ	κοδεϥ	κοδειϥ	κοδοϥ	κοδοιϥ	κοδαϥ	κοδαιϥ	ÎºÎ¿Î´Ï Ï¥	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Ï¥	κοδωϥ
Instrumentalis	κοδεφ	κοδειφ	κοδοφ	κοδοιφ	κοδαφ	κοδαιφ	ÎºÎ¿Î´Ï Ï†	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Ï†	κοδωφ
Abessiv	κοδεθ	κοδειθ	κοδοθ	κοδοιθ	κοδαθ	κοδαιθ	ÎºÎ¿Î´Ï Î¸	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Î¸	κοδωθ
Essiv formal	κοδεγ	κοδειγ	κοδογ	κοδοιγ	κοδαγ	κοδαιγ	ÎºÎ¿Î´Ï Î³	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Î³	κοδωγ
Kausativ	κοδελ	κοδειλ	κοδολ	κοδοιλ	κοδαλ	κοδαιλ	ÎºÎ¿Î´Ï Î»	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Î»	κοδωλ
Substantivkasus
Genitiv	κοδεβ	κοδειβ	κοδοβ	κοδοιβ	κοδαβ	κοδαιβ	ÎºÎ¿Î´Ï Î²	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Î²	κοδωβ
Essiv-modal	κοδεχ	κοδειχ	κοδοχ	κοδοιχ	κοδαχ	κοδαιχ	ÎºÎ¿Î´Ï Ï‡	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	κοδερ	κοδειρ	κοδορ	κοδοιρ	κοδαρ	κοδαιρ	ÎºÎ¿Î´Ï Ï	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹Ï	κοδωρ
Kasuslös form
	κοδε	κοδει	κοδο	κοδοι	κοδα	κοδαι	κοδÏ	ÎºÎ¿Î´Ï Î¹	κοδω