βἑμα

Substantiv

βἑμα (βἑμα)

1. ett syskon

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βἑμεν	βἑμειν	βἑμον	βἑμοιν	βἑμαν	βἑμαιν	Î²á¼‘Î¼Ï Î½	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Î½	βἑμων
Ergativ	βἑμεϧ	βἑμειϧ	βἑμοϧ	βἑμοιϧ	βἑμαϧ	βἑμαιϧ	Î²á¼‘Î¼Ï Ï§	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Ï§	βἑμωϧ
Dativ	βἑμεσ	βἑμεισ	βἑμοσ	βἑμοισ	βἑμασ	βἑμαισ	Î²á¼‘Î¼Ï Ïƒ	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Ïƒ	βἑμωσ
Lokativ	βἑμεμ	βἑμειμ	βἑμομ	βἑμοιμ	βἑμαμ	βἑμαιμ	Î²á¼‘Î¼Ï Î¼	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Î¼	βἑμωμ
Ablativ	βἑμεϥ	βἑμειϥ	βἑμοϥ	βἑμοιϥ	βἑμαϥ	βἑμαιϥ	Î²á¼‘Î¼Ï Ï¥	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Ï¥	βἑμωϥ
Instrumentalis	βἑμεφ	βἑμειφ	βἑμοφ	βἑμοιφ	βἑμαφ	βἑμαιφ	Î²á¼‘Î¼Ï Ï†	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Ï†	βἑμωφ
Abessiv	βἑμεθ	βἑμειθ	βἑμοθ	βἑμοιθ	βἑμαθ	βἑμαιθ	Î²á¼‘Î¼Ï Î¸	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Î¸	βἑμωθ
Essiv formal	βἑμεγ	βἑμειγ	βἑμογ	βἑμοιγ	βἑμαγ	βἑμαιγ	Î²á¼‘Î¼Ï Î³	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Î³	βἑμωγ
Kausativ	βἑμελ	βἑμειλ	βἑμολ	βἑμοιλ	βἑμαλ	βἑμαιλ	Î²á¼‘Î¼Ï Î»	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Î»	βἑμωλ
Substantivkasus
Genitiv	βἑμεβ	βἑμειβ	βἑμοβ	βἑμοιβ	βἑμαβ	βἑμαιβ	Î²á¼‘Î¼Ï Î²	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Î²	βἑμωβ
Essiv-modal	βἑμεχ	βἑμειχ	βἑμοχ	βἑμοιχ	βἑμαχ	βἑμαιχ	Î²á¼‘Î¼Ï Ï‡	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βἑμερ	βἑμειρ	βἑμορ	βἑμοιρ	βἑμαρ	βἑμαιρ	Î²á¼‘Î¼Ï Ï	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹Ï	βἑμωρ
Kasuslös form
	βἑμε	βἑμει	βἑμο	βἑμοι	βἑμα	βἑμαι	βἑμÏ	Î²á¼‘Î¼Ï Î¹	βἑμω