βεωφεων

Etymologi

βεωφαϛ (“sann”) + -εων (“kluster av”)

Substantiv

βεωφεων (βεωφεων)

1. kontext, sammanhang

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	βεωφεωνεν	βεωφεωνειν	βεωφεωνον	βεωφεωνοιν	βεωφεωναν	βεωφεωναιν	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î½	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Î½	βεωφεωνων
Ergativ	βεωφεωνεϧ	βεωφεωνειϧ	βεωφεωνοϧ	βεωφεωνοιϧ	βεωφεωναϧ	βεωφεωναιϧ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Ï§	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Ï§	βεωφεωνωϧ
Dativ	βεωφεωνεσ	βεωφεωνεισ	βεωφεωνοσ	βεωφεωνοισ	βεωφεωνασ	βεωφεωναισ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Ïƒ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Ïƒ	βεωφεωνωσ
Lokativ	βεωφεωνεμ	βεωφεωνειμ	βεωφεωνομ	βεωφεωνοιμ	βεωφεωναμ	βεωφεωναιμ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¼	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Î¼	βεωφεωνωμ
Ablativ	βεωφεωνεϥ	βεωφεωνειϥ	βεωφεωνοϥ	βεωφεωνοιϥ	βεωφεωναϥ	βεωφεωναιϥ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Ï¥	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Ï¥	βεωφεωνωϥ
Instrumentalis	βεωφεωνεφ	βεωφεωνειφ	βεωφεωνοφ	βεωφεωνοιφ	βεωφεωναφ	βεωφεωναιφ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Ï†	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Ï†	βεωφεωνωφ
Abessiv	βεωφεωνεθ	βεωφεωνειθ	βεωφεωνοθ	βεωφεωνοιθ	βεωφεωναθ	βεωφεωναιθ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¸	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Î¸	βεωφεωνωθ
Essiv formal	βεωφεωνεγ	βεωφεωνειγ	βεωφεωνογ	βεωφεωνοιγ	βεωφεωναγ	βεωφεωναιγ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î³	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Î³	βεωφεωνωγ
Kausativ	βεωφεωνελ	βεωφεωνειλ	βεωφεωνολ	βεωφεωνοιλ	βεωφεωναλ	βεωφεωναιλ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î»	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Î»	βεωφεωνωλ
Substantivkasus
Genitiv	βεωφεωνεβ	βεωφεωνειβ	βεωφεωνοβ	βεωφεωνοιβ	βεωφεωναβ	βεωφεωναιβ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î²	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Î²	βεωφεωνωβ
Essiv-modal	βεωφεωνεχ	βεωφεωνειχ	βεωφεωνοχ	βεωφεωνοιχ	βεωφεωναχ	βεωφεωναιχ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Ï‡	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	βεωφεωνερ	βεωφεωνειρ	βεωφεωνορ	βεωφεωνοιρ	βεωφεωναρ	βεωφεωναιρ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Ï	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹Ï	βεωφεωνωρ
Kasuslös form
	βεωφεωνε	βεωφεωνει	βεωφεωνο	βεωφεωνοι	βεωφεωνα	βεωφεωναι	βεωφεωνÏ	Î²ÎµÏ‰Ï†ÎµÏ‰Î½Ï Î¹	βεωφεωνω