αϊτιχα

Etymologi

Från αϊτα (“mitt”) + -ιχ (“diminutiv”)

Substantiv

αϊτιχα (αϊτιχα)

1. navel
2. pol (ändpunkt på jordaxeln, geografisk eller magnetisk)

Deklination

Inflektion
	Obest.	Obest. p.	Best.	Best. pl.	Gnom	Gnom p	Neg	Neg p	Int.
Verbkasus
Absolutiv	αϊτιχεν	αϊτιχειν	αϊτιχον	αϊτιχοιν	αϊτιχαν	αϊτιχαιν	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î½	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Î½	αϊτιχων
Ergativ	αϊτιχεϧ	αϊτιχειϧ	αϊτιχοϧ	αϊτιχοιϧ	αϊτιχαϧ	αϊτιχαιϧ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Ï§	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Ï§	αϊτιχωϧ
Dativ	αϊτιχεσ	αϊτιχεισ	αϊτιχοσ	αϊτιχοισ	αϊτιχασ	αϊτιχαισ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Ïƒ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Ïƒ	αϊτιχωσ
Lokativ	αϊτιχεμ	αϊτιχειμ	αϊτιχομ	αϊτιχοιμ	αϊτιχαμ	αϊτιχαιμ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¼	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Î¼	αϊτιχωμ
Ablativ	αϊτιχεϥ	αϊτιχειϥ	αϊτιχοϥ	αϊτιχοιϥ	αϊτιχαϥ	αϊτιχαιϥ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Ï¥	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Ï¥	αϊτιχωϥ
Instrumentalis	αϊτιχεφ	αϊτιχειφ	αϊτιχοφ	αϊτιχοιφ	αϊτιχαφ	αϊτιχαιφ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Ï†	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Ï†	αϊτιχωφ
Abessiv	αϊτιχεθ	αϊτιχειθ	αϊτιχοθ	αϊτιχοιθ	αϊτιχαθ	αϊτιχαιθ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¸	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Î¸	αϊτιχωθ
Essiv formal	αϊτιχεγ	αϊτιχειγ	αϊτιχογ	αϊτιχοιγ	αϊτιχαγ	αϊτιχαιγ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î³	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Î³	αϊτιχωγ
Kausativ	αϊτιχελ	αϊτιχειλ	αϊτιχολ	αϊτιχοιλ	αϊτιχαλ	αϊτιχαιλ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î»	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Î»	αϊτιχωλ
Substantivkasus
Genitiv	αϊτιχεβ	αϊτιχειβ	αϊτιχοβ	αϊτιχοιβ	αϊτιχαβ	αϊτιχαιβ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î²	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Î²	αϊτιχωβ
Essiv-modal	αϊτιχεχ	αϊτιχειχ	αϊτιχοχ	αϊτιχοιχ	αϊτιχαχ	αϊτιχαιχ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Ï‡	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Ï‡	ωχ
Komitativ	αϊτιχερ	αϊτιχειρ	αϊτιχορ	αϊτιχοιρ	αϊτιχαρ	αϊτιχαιρ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Ï	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹Ï	αϊτιχωρ
Kasuslös form
	αϊτιχε	αϊτιχει	αϊτιχο	αϊτιχοι	αϊτιχα	αϊτιχαι	αϊτιχÏ	Î±ÏŠÏ„Î¹Ï‡Ï Î¹	αϊτιχω